İlk Yardım

Çocuklarla birlikte “Ben, küçük kaplanım. Taştan taşa atlarım. Etkinliği duyunca, sandalyeye konarım.” tekerlemesi söylenerek sandalyelere oturulur. Ardından çocuklara şu kısa hikâye okunur: “Efe, annesi ile birlikte alışveriş yapmaya gidiyordu. Birkaç sokak ilerledikten sonra tel örgülerin arkasında duran yavru bir köpek gördü. Annesine: ‘Anne, bu köpek neden burada duruyor?’ diye sordu. Annesi: ‘Onu hayvan barınaklarına götürecekler oğlum.’ dedi. Efe, biraz düşündü. Peki, bu köpek orada hep tel örgülerin arkasında mı kalacaktı? Kendini onun yerine koydu. Bu çok sıkıcı olurdu ve onu mutsuzlaştırırdı. Efe, buna bir çare bulmayı düşündü.” Hikâye okunduktan sonra çocuklardan hikâyeyi devam ettirip anlatmaları ve resmini çizmeleri istenir. Ardından “Telefonun Delikleri” şarkısı hep birlikte söylenir: Telefonun delikleri içinde Ufak tefek parmakların yüzünden Ah bilseniz başımıza ne geldi Küçük kardeşimin yüzünden Babam evde yokken telefon eder. Bütün şehri arar rahatsız eder. Sayıları bilmez küçük yumurcak Bilmeyiz ne zaman akıllanacak. 112’den ambulans geldi 112’den polisler 112’dan itfaiye geldi Kızdılar, babamı alıp gittiler. Hiç akıllanmadı rahat durmadı Telefonu karıştırdı yine oynadı Hepimiz üzüldük olan işlere Anlatayım isterseniz ben de size Şarkıdan sonra çocuklara ülkemizde farklı acil yardım çağrılarının tek numara 112 altında toplandığı hakkında kısa bir açıklama yapılır ve ilgili video internetten izlenebilir. Son olarak “İlk Yardım, Kazalardan Korunalım ve Görsel Dikkat-Farkı Bulalım” sayfaları dağıtılır ve çalışma sayfaları yönergelere uygun olarak tamamlanır.