Kaybolan Oyuncak

Öğretmen, çocuklara iki kardeşin hikayesini okuyacağını söyler ve hikayenin adının “Kaybolan Oyuncak” olduğunu belirtir. Hikaye şöyledir: Bir gün Asya okuldan eve döndüğünde en sevdiği oyuncak Pengu’yu aramaya başlar. Pengu, küçük ve sevimli bir penguen oyuncağıdır ve Asya’nın her zaman yanında olmasını istediği özel bir arkadaşıdır. Ancak Pengu’yu bulamaz. Asya hemen annesine koşup “Anne, Pengu’yu gördün mü? Onu bulamıyorum!” der. Annesiyle birlikte Asya’nın odasını ve evin diğer yerlerini ararlar ama Pengu’yu bulamazlar. Sonra Asya, küçük kardeşi Alp’e dönerek “Alp, Pengu’yu gördün mü?” diye sorar. Alp utanarak “Evet, Asya. Aslında, Pengu’yu sen okuldayken izinsiz aldım.” der. Asya’nın gözleri büyür ve üzülerek “Pengu’ya ne oldu, şimdi nerede?” diye sorar. Alp mahcup bir şekilde “Üzgünüm, Asya. Pengu’yu oynamak için parka götürmüştüm, oyuna daldım ve oyuncağını kaybettim. Senin için özel olduğunu biliyorum. Çok özür dilerim.” der. Asya çok sinirlenir ve çok üzülür, gözleri dolar. Öğretmen hikayenin buradan sonrasını çocukların tamamlamasını ister. Çocuklara şu soruları yöneltir: “Siz Asya’nın yerinde olsaydınız ne hissederdiniz?”, “Alp’in oyuncağı izinsiz alması doğru mu?”, “Sizce Asya bu durum karşısında nasıl bir tepki vermiştir?” Çocuklardan cevaplar alınır. “Öfkelenirdim, ağlardım, sinirlenirdim” gibi cevaplardan sonra öğretmen, öfkelenmenin, ağlamanın ve sinirlenmenin de bizim duygularımız olduğunu, önemli olanın bu duyguları kontrol edebilmek olduğunu söyler. “Bu sorunu olumlu şekilde nasıl çözebiliriz?” diye sorar. Cevapları bekler; eğer cevap gelmezse sakinleşmek ve oyuncağı aramak gibi çözümler üretmeleri için çocukları yönlendirir. “Peki sakinleşmek için neler yapabiliriz?” diye sorar. Sakinleşme yöntemlerini açıklar: derin nefes almak, içimizden 1’den 10’a kadar saymak gibi. Çocuklarla birlikte hikayeyi tamamlar. Hikaye sonrasında çocuklara hafif doğa sesleri içeren bir müzik açar. Gözlerini kapatmalarını ister ve doğa seslerini dinletir. Her sesi tanımaya ve seslerin nereden geldiğini hayal etmelerini sağlar. Ardından çocukları bahçeye çıkarır ve her birine küçük bir baloncuk makinesi hediye eder. Çocuklar baloncukları üflerken derin nefes alıp vermeyi deneyimler. Baloncukları üfledikten sonra izleyip hareketlerine odaklanırlar. Sonrasında hareketli bir müzik açar ve baloncuklarla dans etmelerini ister. Ara ara müziğin temposunu ve ritmini değiştirerek çocukların ritme ve tempoya göre dans etmesini sağlar. Son olarak “Okulum ve Kimliğim” kitabının 44. sayfasındaki çalışma sayfası yapılır.