Sevgi Çiçekleri

Öğretmen, sınıfı neşeli bir ruh haline sokmak için “Sevgi” parmak oyununu mırıldanarak başlar. Çocukların dikkatini topladıktan sonra onları U şeklinde oturmaya davet eder. Ardından “Sizce sevgi nedir?” diye sorarak her bir çocuğun farklı sevgi anlayışlarını dinler. Aile sevgisi, arkadaş sevgisi, doğa sevgisi, Atatürk sevgisi, vatan sevgisi ve hayvan sevgisi üzerine keyifli sohbetler gerçekleştirilir. Öğretmen; “Annenize veya babanıza sevginizi göstermek için neler yaparsınız? En iyi arkadaşınız için ne yapmayı arzularsınız? Öğretmeninize karşı hissettiklerinizi nasıl anlatırsınız? En sevdiğiniz hayvan hangisi?” gibi sorular sorarak, sevginin ne kadar güçlü bir duygu olduğunu vurgular. Sonrasında, öğretmen “Sevgi” isimli parmak oyununu hareketleriyle birlikte gösterir ve hep birlikte tekrar eder. Parmak oyunu sırasında şu sözler coşkuyla söylenir: Küçücük bir bebektim Uyurken ninni dinlerdim Bastım 6 yaşıma Çıktım keşif yoluna Sevgi çıktı karşıma Büyüyorum sevgiyle... Parmak oyununun ardından, öğretmen “Sevgiyi Görmek” adlı hikâyeyi (ETK. DOSYASINDA) okur. Hikâyenin bitiminde çocuklara, sevgi konusundaki düşüncelerini paylaşmaları için cesaret verir ve varsa kendi anılarını anlatmalarını ister. Daha sonra, sınıfa getirdiği güzellikteki bir çiçeği çocuklara tanıtarak anlatır: “Bu çiçek benim evden getirdiğim, kendim özenle büyüttüğüm bir çiçek. Önce küçük bir tohum olan çiçeğimi her gün sevgiyle suladım, onunla konuştum ve sevgi sözcükleri söyledim. İşte, sevgiyi hisseden çiçeğim öyle güzel açtı ve büyüdü. Şimdi, biz de kendi çiçeklerimizi yetiştirelim ve onlara Sevgi Çiçekleri diyelim.” diyerek, çocukların kendi saksılarını almalarını sağlar. Hep birlikte saksılara toprak doldurulur, tohumlar yerleştirilir ve ilk su verilir. Ardından öğretmen, “Artık bu çiçeklerin sorumluluğu sizde! Her gün sulayacak, onlarla konuşacak ve sevginizle büyüteceksiniz. Tohumlarınız bir çiçeğe dönüştüğünde onları sınıfımıza getireceksiniz.” diyerek çocukları motive eder. Saksıların üzerine isimler yapıştırılır ve evlerine götürmeleri için uygun bir yere yerleştirilir. Sonrasında, çocuklar halka oluşturarak el ele tutuşurlar ve neşeyle “Sevgi” şarkısını dinlerken, şarkının ritmine uygun hareketlerle dans ederler. Zaman kalırsa, öğretmen kalp şeklindeki hamur ve kurabiye kalıplarını tanıtarak çocukların merakını cezbetmeyi sürdürür. “Bugün bu kalıp ile hamurlara şekil vermeyeceğiz; ileride çok daha güzel projelerde kullanacağız.” diyerek çocukların dikkatini çeker. Gönüllü veliler de sınıfa davet edilir ve masalara, çocukların keşfetmesi için malzemeler yerleştirilir. Öğretmen, “Bu malzemelerle ne yaratabiliriz?” diye sorunca, çocuklar akıllı bir şekilde “Kurabiye!” cevabını verirler. Devamında, öğretmen “O halde, ellerimizi güzelce yıkayalım ve içine sevgimizi de katarak kalpli kurabiyeler hazırlayalım.” diyerek, hamurla çalışmaya başlar. Kurabiye hamuru yoğrulduktan sonra çocuklara kalp kalıplarla şekil verme imkânı tanınır. Hazırlanan kurabiyeler, çöp şişeler yardımıyla dizilir, yağlı kâğıt üzerine yerleştirilir ve pişirilir. Pişen kurabiyeler hep birlikte afiyetle yenir. Ardından, kalan kurabiyeler çocukların yardımıyla paketlenir. Her çocuğa, kurabiyeyi kime vermek istediklerini sorar ve sevgilerini ifade eden küçük notlar hazırlanarak paketlere yapıştırılır. Öğretmen, “Kalp kalıplarımızı şimdi diğer etkinliğimiz için de kullanma zamanı.” diyerek, kırmızı ve pembe sulandırılmış parmak boyalarını tabaklar içerisine yerleştirir. Vektörel baloncuk üfleyen çocuk görsel sayfaları dağıtılır ve çocuklardan kalp kalıplarını boyaya batırıp ince bir baskı yapmalarını ister. Bu “Kalp Üfleyen Çocuk” etkinliği hep birlikte keyifle tamamlanır. Son olarak, ellerini yıkamaları için çocuklar lavabolara yönlendirilir.