8 Sayısını Öğreniyorum (Yavru Ahtapot)

Öğretmen etkinlik öncesinde minderleri yarım ay biçiminde yerleştirir; tahtaya büyük bir 8 rakamı yazar. Bir masaya oyuncak, kukla ve kalemlerden oluşan küçük bir karışım koyar; her çocuk için A4 kâğıdı, kalem, yapıştırıcı ve renkli kâğıt hazırlar. Renkli kâğıtlardan ahtapot kolları için kolay tutulacak sekiz kısa şerit önceden kesilir. Çocuklar minderlere geldiklerinde öğretmen bir kuklayı konuşturur: “Kuklamın sekiz arkadaşını bulmasına yardım eder misiniz?” Çocukların merakını dinler, ardından “Ben küçük kaplanım, taştan taşa atlarım; minderleri görünce üstlerine zıplarım.” tekerlemesini yavaşça söyler. Çocuklar öğretmeni izleyerek güvenli biçimde kendi minderlerinin yanına bir kez zıplar ve oturur. Öğretmen parmaklarını tek tek açıp çocuklarla birlikte yavaşça “bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi” diye sayar. Yedide durup “Bir parmağım daha açılırsa kaç olur?” diye sorar. Cevap vermek istemeyen çocuklar öğretmenin açık parmaklarını izleyebilir. Sekizinci parmak açıldığında öğretmen “Sekiz! Bugün 8 sayısını öğreniyoruz.” der. Tahtadaki rakamı göstererek “8, üst üste duran iki yuvarlak halkaya benziyor.” açıklamasını yapar. Çocuklar ayağa kalkar; öğretmen işaret parmağıyla havada büyük ve yavaş bir 8 çizer. “Önce üstte küçük bir yuvarlak, sonra altta büyük bir yuvarlak yapıyorum.” diyerek hareketi modeller. Çocuklar kendi hızlarında havada çizimi dener; öğretmen elini kullanmak istemeyen çocukların kol hareketiyle ya da bakarak katılmasını kabul eder. Öğretmen masadaki nesnelerden sekiz tanesini önüne alır ve her nesneye dokunarak birlikte sayar. Son nesnede “Sekiz tane oldu.” der. Çocuklar ikili ya da üçlü küçük gruplara ayrılır. Her gruba karışık nesneler verilir ve kısa yönerge sunulur: “Sekiz nesne seçin. Yan yana koyun. Dokunup sayın.” Öğretmen her grubun yanında saymaya eşlik eder; fazla nesne varsa “Bir fazla var, hangisini geri koyalım?” diyerek çocukların seçim yapmasını destekler. Gruplar buldukları sekiz nesneyi arkadaşlarına gösterir; doğru sayıya ulaşma bir yarışma olarak sunulmaz. Hareketli geçişte öğretmen “Sekiz küçük ahtapot kolu gibi sallanalım.” der. Çocuklar ayakta iki kollarını yavaşça sallayarak öğretmeni izler. Ardından minderler taş olur. Öğretmen “Sekize kadar sayarken taşların üstüne basıyoruz.” yönergesini verir; çocuklar sırayla minderlerin yanında adım atar ya da minder üzerine güvenli bir adım koyar. Her çocuk katılacağı hareketi seçebilir. Sonunda herkes yeniden mindere oturur ve öğretmen “Ahtapotun kaç kolu var? Sekiz.” diyerek ana kavramı tekrarlar. Sanat çalışmasında öğretmen her çocuğun A4 kâğıdına büyük, yuvarlak bir ahtapot gövdesi çizer. Çocuklar sekiz renkli kâğıt şeridini seçer, öğretmenin gösterdiği gibi şeritlerin bir ucuna az yapıştırıcı sürer ve gövdenin altına yapıştırır. Öğretmen “Her kolu koyarken birlikte sayalım.” diyerek birden sekize kadar ritmik sayar. İsteyen çocuk ahtapotun gözlerini kalemle çizer; zorlanan çocuk yalnızca kolları yapıştırarak çalışmayı tamamlar. Çalışmalar kurumaya bırakılırken çocuklar ahtapotlarını ellerinde tutmadan, yerlerinde “sekiz kol sallama” hareketi yapar. Paylaşım çemberinde birkaç çocuk çalışmasını gösterir ve öğretmen her çocuğun katılımını “Sekiz kol yapıştırdın.” gibi somut ifadelerle fark eder. Ardından şu soruları kısa ve anlaşılır biçimde sorar: “Bugün ne öğrendik?”, “Ahtapotlar nerede yaşar?”, “Ahtapotların kaç tane kolu vardır?”, “Birden sekize kadar sayar mısın?”, “Sınıftan sekiz tane nesne getirebilir misin?” ve “Sekiz neye benziyor?” Çocukların sözlü yanıtları, parmakla göstermeleri veya nesne saymaları kabul edilir. Etkinliğin sonunda çalışma kâğıtları dağıtılır; öğretmen kâğıttaki sekiz nesneyi parmakla dokunarak sayma, 8 rakamını bulma ya da çizgi üzerinden geçme yönergesini tek tek ve kısa cümlelerle açıklar. Çocuklar kendi hızlarında çalışırken öğretmen gerektiğinde birlikte sayar, kalemi tutma ve yönergeyi anlama konusunda destek verir; çalışma kâğıtları çocuklarla tamamlanır.