Batmayan Mandalina

Öğretmen çocukların yarım ay şeklinde oturmalarını sağlayarak “Batmayan Mandalina” deneyi yapacaklarını söyler. Deney için uzun bir cam bardak, su ve iki adet mandalina masanın üzerine yerleştirilir. Cam bardağa su doldurulur. Ardından mandalinalardan birinin kabuğu soyularak su dolu bardağın içine atılır. Daha sonra kabuklu olan mandalina aynı bardağın içine atılarak gözlemlenir. Kabuksuz mandalinanın suyun altında, kabuklu mandalinanın suyun üstünde olduğu görülür. Çocuklara öncelikle neden kabuksuz mandalinanın suyun altında olduğu sorulur. Alınan cevapların ardından kabuğu soyulmayan mandalinada gözenekler olduğu, gözeneklerdeki hava boşlukları sayesinde mandalinanın suyun üstünde kaldığı, kabuğunu soyduğumuzda ise hava boşluklarına su dolduğu ve suyun altına battığı söylenir. Fen etkinliği bitiminde “Mandalina” isimli hikâye anlatılır: Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde bahçelerin birinde kocaman bir mandalina ağacı varmış. Her yıl taptaze, parlak turuncu, sulu sulu mandalinalar olurmuş bu ağacın üstünde. Mandalinaları yemek için çok uzaklardan gelenler bayılırmış tatlarına. Ancak mandalina ağacının üzerindeki mandalinaların arasında bir tanesi varmış ki kimse onu yesin istemezmiş. Onu koparmak istediklerinde sımsıkı sarılırmış ağacın dallarına. Ağacın üzerindeki mandalinalar yendikçe yenmiş. Gün gelmiş ondan başka mandalina kalmamış. Zamanla yenmek istemeyen mandalina yalnızlıktan çok sıkılmış. Bir gün yoldan geçen küçük bir çocuk onu fark etmiş, mandalina buna çok sevinmiş. Ancak küçük çocuğun boyu kısa olduğundan bir türlü uzanamıyormuş. Mandalina ağaca yalvarmış: “Lütfen biraz eğil, beni alabilsin. Yalnızlıktan öyle sıkıldım ki artık yenmek istiyorum.” Mandalina ağacı onun bu durumuna çok üzülmüş ve ona yardım etmeye karar vermiş. Eğilerek küçük çocuğun boyuna gelmiş. Küçük çocuk sevinçle mandalinayı koparmış ve hemen kabuklarını soyup bir dilim atmış ağzına. Tadı öyle güzelmiş ki küçük çocuk afiyetle yemiş mandalinayı. Mandalina beğenilmekten çok hoşlanmış ve yenmek istememekle hata yaptığını anlamış.