İki rakamını öğreniyorum

Öğretmen etkinlikten önce fon kartonuna çocukların kesebileceği geniş tavşan kulağı ve taç şeritleri çizer; 1 ve 2 rakamlı daireleri zemine aralıklı olarak yerleştirir. İki masaya renkli ponponları, her renkten en az iki tane bulunacak biçimde karışık koyar. Makasları ve boya kalemlerini hazırlar. Çocukları yarım ay biçiminde oturtur ve fon kartonundan hazırlanmış iki kulaklı tacı takarak “Tacımda kaç tavşan kulağı var?” diye sorar. Yanıtları dinledikten sonra iki kulağına dokunur ve çocukları birlikte saymaya çağırır: “Bir, iki!” Ardından “Peki vücudumuzda iki tane olan organlarımız neler?” der. Çocuklar kulaklarını, gözlerini, ellerini ve ayaklarını gösterir. Öğretmen her örneği çocuklarla birlikte yavaşça sayar; konuşmak istemeyen çocukların işaret ederek katılmasına fırsat verir. Çocuklar zemindeki daireleri incelemeye davet edilir. Öğretmen 1 ve 2 rakamlarını gösterip adlandırır, sonra hareketi modelleyerek “1 görünce bir ayağımı kaldırıp sıçrıyorum ya da tek adım atıyorum. 2 görünce iki ayağımla sıçrıyorum.” der. Çocuklar sırayla kısa yolu tamamlar. Tek ayak üzerinde sıçramakta zorlanan çocuklar 1 rakamına tek ayakla basabilir veya öğretmenin elinden destek alabilir. Bekleyen çocuklar gördükleri rakamı parmaklarıyla gösterir. Her çocuğun denemesinden sonra hep birlikte “Bir” veya “İki” denir; hız yerine güvenli hareket etmeye önem verilir. Öğretmen “Şimdi iki tavşan kulağı olan kendi tacımızı yapacağız.” diyerek çocukları masalara geçirir. Her çocuğa fon kartonuna çizilmiş bir taç şeridi ve iki kulak kalıbı ile makas verir. Makasın yalnızca oturarak kullanılacağını gösterir; çocuklardan önce bir kulağı, ardından diğerini kesmelerini ister. Kesmekte zorlananlara kartonu döndürerek yardımcı olur veya çizginin bir bölümünü önceden açar. Çocuklar boya kalemleriyle kulaklarını istedikleri renk ve çizgilerle süsler. Her çocuk iki kulağını yan yana koyar, dokunarak “bir, iki” diye sayar. Öğretmen kulakları ve başa uygun ölçülen taç şeridini çocukların erişemeyeceği bir noktada zımbalar. Çocuklar taçlarını takıp tavşan gibi iki küçük sıçrama yapar. Oyun için geçişte çocuklar taçlarıyla sıra olmadan, aralarında güvenli mesafe bırakarak geniş alana geçer. Öğretmen masalara uzanan yoldaki 1 ve 2 rakamlı daireleri gösterir. Çocuklar ikili küçük gruplar hâlinde, yalnızca 2 rakamlı dairelere basarak masaya ulaşır. Masada bir renk seçer, aynı renkte iki ponpon bulur ve yan yana yerleştirir. Öğretmen kısa yönergeler kullanır: “İkiye bas. Bir renk seç. İki eş ponpon bul.” Çocuklar birbirleriyle yarışmaz; her ikili görevi tamamlayınca ponponlarını dokunarak sayar ve arkadaşları onları alkışlar. İsteyen çocuk yolu yürüyerek, isteyen çift ayakla küçük sıçramalar yaparak ilerler. Oyun, herkes en az bir kez eşleştirme yapıncaya kadar sürdürülür. Çocuklar daireye dönünce öğretmen iki ponponu ve iki tavşan kulağını göstererek günün rakamını yeniden sorar. “Gözümüz veya kulağımız 1 tane olsaydı ne olurdu?”, “Etkinliğimiz hangi hayvanın kulaklarıydı?”, “Dairelerin üzerinde hangi rakamlar yazılıydı?” ve “Daha önce 2 rakamını nerelerde görmüştün?” sorularını sırayla yöneltir. Yanıt vermeleri için bekler; çocukların kısa sözlerini, hareketlerini ve göstermelerini kabul eder. Son olarak çocuklar iki parmaklarını kaldırır ve birlikte 2 rakamını söyler. Öğretmen çocukları sakin biçimde masalara yönlendirir, “2 rakamını tanıma, çizme ve ikili gruplama” çalışma sayfalarını ve boya kalemlerini dağıtır. Önce örneği parmağıyla göstererek kısa yönerge verir; çocuklar 2 rakamını bulur, çizgi üzerinden ilerler ve nesneleri ikişerli gruplar. Öğretmen gerektiğinde el üstünden yönlendirmeden sözel ipucu ve model sunar; çalışma kâğıtları çocuklarla birlikte tamamlanır.