Öğretmen etkinlik öncesinde tek-çift kavramı görsellerini çocukların rahatça görebileceği alana yerleştirir; eldivenleri temiz, ulaşılabilir ve eşleri karışık biçimde hazırlar. Çocuklar yarım ay şeklinde oturur. Öğretmen bir eldiveni eline alıp yavaşça gösterir ve “Bakın, burada bir eldiven var. Bu tek.” der. Sonra aynı eldivenin eşini yanına koyar: “Şimdi iki eldiven yan yana oldu. Bunlar çift.” Çocukların yalnızca dinlemesi yerine, bir eldiveni parmakla göstermeleri, “tek” ya da “çift” sözcüğünü birlikte söylemeleri için kısa bekleme süreleri verir. Yanıt vermek istemeyen çocuklar öğretmenin hareketini izleyerek katılabilir.
Öğretmen görsellerden birini göstererek tek olanı, ardından çift olanı sorar. Her soruda tek ve kısa yönerge kullanır: “Bir tane mi?”, “İki tane mi?”, “Tek mi, çift mi?” Çocukların söylediklerini tekrar ederek kavramı pekiştirir: “Evet, bir eldiven tek.” Yanlış cevapta düzeltici bir ifade yerine iki eldiveni yeniden yan yana getirir ve “Birlikte bakalım.” diyerek model olur. Dikkati dağılan çocuklar, öğretmenin yanında görsele dokunarak cevap verebilir.
Ardından eldivenler ortaya bırakılır. Öğretmen önce bir örnek eşleştirme yapar: Bir eldiveni seçer, rengine ve desenine bakar, eşini bulur ve ikisini yan yana koyar. “Önce birini aldım, şimdi onun arkadaşını arıyorum.” der. Çocuklar sırayla bir eldiven seçer, eşini bulmaya çalışır ve bulduğu iki eldiveni yan yana koyar. Eşini hemen bulamayan çocuğa öğretmen iki seçenek göstererek “Buna mı bakalım, buna mı?” diye destek verir. Çocuklar ister tek başına, ister öğretmenle ya da bir arkadaşının yanında çalışabilir. Her bulunan eş için grup “Çift eldiven!” der; amaç hızlı olmak değil, eldivenleri dikkatle incelemektir.
Eşleştirmeden sonra öğretmen elinde tek eldivenle “Bu eldivenin eşi yoksa nasıl hisseder?” diye sorar ve çocukların üzgün, şaşkın ya da meraklı yüz ifadelerini taklit etmelerine fırsat verir. Sonra “Çorabının Tekini Kaybeden Tavşan” hikâyesini kısa cümleler, yüz ifadeleri ve uygun duraklamalarla anlatır. Minik tavşanın soğuk havada yalnız bir çorap bulduğunu, diğerini aradığını, tek çorapla havuç toplamaya gittiğini ve ayağının üşüdüğünü vurgular. Baykuş teyzenin tavşanın üzüldüğünü fark edip ona eş çorabı hediye ettiğini anlatır. Tavşanın sevinmesi ve baykuş teyzeye teşekkür etmesi üzerinde durarak yardımseverliği görünür kılar. Çocuklar tavşan üşüdüğünde ellerini bacaklarına sarılır, sevindiğinde sessizce alkış yaparlar.
Hikâye sonrasında öğretmen çocukların kendi vücutlarını kullanmalarını sağlar. “Bir burnum var.” derken burnuna, “Bir ağzım var.” derken ağzına dokunur; çocuklar hareketi taklit eder. Ardından “İki elim var.” ve “İki kulağım var.” diyerek iki eli ve iki kulağı gösterir. Her ifadeden sonra çocuklar öğretmenin söylediği yere dokunur ve birlikte “tek” ya da “çift” der. Öğretmen tek-çift görsellerini de göstererek somut deneyim ile görseli ilişkilendirir. Çocukların bedenine dokunmadan kendi bedenlerinde göstermeleri desteklenir.
Öğretmen “Vücudumuz” şarkısının kısa ve tekrar eden bölümlerini önce tek başına, sonra çocuklarla söyler: “İki elim iki kolum bacaklarım var” ve “Her insanda bir burun bir de ağız var.” Sözlere uygun olarak eller gösterilir, kollar açılır, bacaklara hafifçe dokunulur; burun ve ağız işaret edilir. “Dön de aynaya bak” bölümünde çocuklar aynaya gerek olmadan yüzlerine ve arkadaşlarına bakmadan kendi yüzlerini işaret eder. Şarkı iki kez, çocukların seçtiği oturarak ya da ayakta hareketlerle söylenir.
Kısa hareket oyununda öğretmen “Tek!” dediğinde çocuklar bir ellerini havaya kaldırır; “Çift!” dediğinde iki ellerini açar. Öğretmen hareketi önce kendisi yapar, yavaş bir tempoyla başlar ve çocukların yorulma durumuna göre oturarak sürdürür. Etkinliğin sonunda çocuklar yeniden yarım ayda buluşur. Öğretmen “Eldivenleri eşleştirirken zorlandınız mı?”, “Hikâyemizin adı neydi?”, “Tavşana kim hediye verdi?” ve “Siz hediye aldığınızda kendinizi nasıl hissedersiniz?” sorularını yöneltir; her çocuğun söz, işaret ya da yüz ifadesiyle katılımını kabul eder.
Etkinlik uygulaması tamamlandıktan sonra konuya ve hedef yaş grubuna uygun hazırlanmış çalışma kâğıtları çocuklarla uygulanır. Öğretmen çalışma kâğıdı yönergelerini yaş düzeyine göre açıklar, çocukların çalışmalarını gözlemler ve gerektiğinde bireysel destek sunar.
