Meyveleri ve Sebzeleri Tanıyorum

Öğretmen, karpuz, kavun, domates, salatalık ve şeftaliyi çocukların görebileceği meyve tabağına yerleştirir; çekirdekleri, saksıyı ve toprağı ekim için hazırlar. Tadıma sunulacak yiyecekler kurumun beslenme ve alerji kurallarına göre önceden kontrol edilir. Masalara çocuk sayısına uygun, büyük görselli yaz meyvesi-sebzesi çalışma kâğıtları, makas ve yapıştırıcı konur. Çocuklar sınıfa geldiklerinde öğretmen, “Ben küçük kaplanım; taştan taşa atlarım, dur deyince donarım,” der. Çocuklar öğretmeni taklit ederek güvenli boş alanda kısa sıçramalar yapar, “don” sözcüğünde durur ve yarım daire biçiminde oturur. Öğretmen meyve tabağını örterek, “Yazın bize gelen kokulu konuklarım var. Sizce altında ne var?” diye sorar. Örtüyü yavaşça açar; çocukların bakmasına, bir meyve ya da sebzenin adını söylemesine veya işaret etmesine fırsat verir. Öğretmen yiyecekleri birer birer ele alır ve kısa yönergeler verir: “Önce bak, sonra dokun, sonra kokla.” Çocuklar sırayla karpuzun kabuğunu, kavunun kokusunu, salatalığın sertliğini ve şeftalinin yumuşaklığını inceler. Öğretmen iki nesneyi yan yana koyup “İkisi de yuvarlak mı?”, “Hangisi yeşil?”, “Bu domates mi, salatalık mı?” sorularını sorar. Çocukların tek sözcüklü yanıtlarını genişletir: “Evet, domates kırmızı.” İsteyen çocuklar kurum kurallarına uygun küçük tadımlık parçaları dener; istemeyen çocuk yalnızca bakma, koklama veya dokunma seçeneğini kullanır. Öğretmen “Karpuz kışın neden olmaz?” sorusunu “Karpuz yazın büyümeyi sever,” açıklamasıyla somutlaştırır ve mevsiminde yemenin vücudumuza büyümek, oynamak ve güçlü olmak için yardım ettiğini söyler. Tadımdan ayrılan çekirdekler gösterilir. Öğretmen, “Çekirdeği çöpe mi atalım, toprağa mı saklayalım?” diye iki seçenek sunar. Çocuklar seçimlerini söyler ya da işaret eder. Her çocuk öğretmenin açtığı küçük boşluğa bir çekirdeği bırakır ve parmağıyla üzerini hafifçe kapatır. “Çekirdek toprakta bekler; sonra küçük bir bitki çıkabilir,” denir. Sırasını beklemekte zorlanan çocuklara saksının yanında öğretmeni izleme görevi verilir. Eller silindikten sonra çocuklar yerlerinde Yaz Mevsimi parmak oyununu öğretmeni izleyerek yapar: “Güneşli bir hava, çok terliyorum ama; elimde bir dondurma, vişneli mi acaba? Mayomuzu giyeriz, denizlerde yüzeriz; bu yaz mevsimidir, hepimiz yazı severiz.” Ardından öğretmen “Kırmızı, küçük, dalda durur; nedir?” bilmecesini sorar; gerektiğinde “Kiraza benzer” ipucunu verir. Çocuklar cevapları söyleyerek ya da tabağı işaret ederek katılır. Öğretmen hikâye kitabından Minik Erik Ağacı Masalı’nı kısa ve resimleri göstererek anlatır; “Erik ağacı ne verir?” sorusuyla dinlemeyi destekler. Öğretmen Kırmızı Kiraz Şarkısı’nı söylerken çocuklar iki parmaklarını kiraz, kollarını dal gibi kullanır. Şarkı bitince “Kirazlar olalım; müzik yokken sessizce dala konalım,” yönergesiyle kısa bir hareket oyunu oynanır. Her çocuk kendi hızında hareket eder; el ele tutuşmak istemeyenler tek başına katılabilir. Çocuklar masalara küçük gruplar hâlinde geçer. Öğretmen büyük örnek üzerinde önce kesilecek çizgiyi, sonra yapıştırılacak yeri gösterir. Çocuklar çalışma kâğıdındaki büyük meyve-sebze görsellerini güvenli biçimde keser veya kesilmiş parçaları seçer; istedikleri yaz meyvesi ve sebzesini sayfaya yapıştırır. Bitirenler çalışmalarını gösterir. Değerlendirmede “Bugün neler yaptık?”, “En çok hangi etkinliği yaparken eğlendin?”, “Yaz meyveleri nelerdir?”, “Yaz sebzeleri nelerdir?”, “Sen hangi meyve ve sebzeleri seviyorsun?”, “Çekirdekleri neden toprağa gömdük?” ve “Mevsiminde yemek vücudumuza nasıl yardım eder?” soruları sorulur. Son olarak çalışma kâğıtları dağıtılır, “Yazın gördüğün meyve ve sebzeyi bul, kes ve yerine yapıştır” yönergesi kısa cümlelerle açıklanır; öğretmen gerektiğinde çizgiyi göstererek veya parçayı sabitleyerek çocuklara destek verir ve çalışma kâğıtları çocuklarla yapılır.