Mor Rengini Öğreniyorum

Öğretmen, geniş dikdörtgen kabı çocukların görebileceği orta masaya yerleştirir; traş köpüğü, mavi ve kırmızı gıda boyası, dil çubukları, kürdanlar, A4 kâğıtları ile kırmızı ve mavi krepon şeritlerini görünür biçimde hazırlar. Çocuklar yarım ay şeklinde oturur. Öğretmen iki krepon şeridini göstererek “Bu kırmızı, bu mavi. Acaba birbirleriyle buluşurlarsa hangi renk olabilir?” diye sorar; cevapları kabul eder. Ardından “Bugün rengimiz mor. Kırmızı ile mavi yan yana gelince moru göreceğiz.” der. Çocuklar önce kırmızı şeridi, sonra mavi şeridi havada öğretmenin gösterdiği gibi sallayarak renk adlarını tekrar eder. Öğretmen, boyaların ve köpüğün ağza ya da göze götürülmeyeceğini, malzemelerin sırayla kullanılacağını kısa ve net cümlelerle açıklar. Öğretmen “Şimdi köpüğün içinde resim yapacağım; gözlerinle adımları izle.” diyerek modeli yavaşça uygular. Kabın içine traş köpüğünü sıkar, dil çubuğuyla düzleştirir. “Önce kırmızı damla, sonra mavi damla.” diyerek iki rengi damlatır. Kürdanı yalnızca öğretmenin kullanacağını belirtir ve kürdanla iki kısa, yumuşak çizgi çizer. “Renkler buluştu; morlar görünmeye başladı.” diyerek değişimi işaret eder. A4 kâğıdını iki eliyle köpüğün üzerine hafifçe bırakır, bastırmadan her yerine değdirir ve kenardan kaldırır. Dil çubuğunu kâğıdın bir ucundan diğer ucuna tek seferde sürerek fazla köpüğü alır. Çocuklar oluşan deseni dikkatle inceler; öğretmen “Kırmızı ve mavi nerede? Moru görüyor musun?” sorularıyla kısa yanıtlar alır. Çocuklar üç-dört kişilik küçük sıra gruplarıyla masaya gelir. Bekleyen çocuklar yerlerinde ellerini havada damla yapar, sonra iki parmağını yaklaştırarak “kırmızı, mavi, mor” hareketini tekrar eder. Her çocuğa tek basamaklı yönerge verilir: “Kâğıdını iki elinle tut.”, “Köpüğün üstüne bırak.” ve “Şimdi kaldır.” Öğretmen, çocuğun seçtiği yere kırmızı ve mavi damlaları koyar; çocuk isterse dil çubuğunun ucuyla bir kez iz yapar. Öğretmen gerektiğinde elini çocuğun eline yaklaştırarak model olur, ancak çocuğun kâğıdı yerleştirmesine ve desenini seçmesine fırsat verir. Kâğıttaki köpüğü öğretmen dil çubuğuyla sıyırır ve her çocuğun özgün ebru çalışmasını “Burada mor çizgiler oluşmuş.” gibi somut ifadelerle fark eder. Çalışmalar kuruması için kaldırılır; çocuklar sırayla ellerini yıkar. Geniş alanda çocukların yarısına kırmızı, diğer yarısına mavi krepon şeritleri verilir. Öğretmen “Mor Renk” şarkısını önce tek başına, yürüyen kırmızı ve mavi şeritleri göstererek söyler. “Kırmızı yolda yürürken maviyle karşılaşmış” bölümünde çocuklar yavaşça dolaşır. “İkisi birbirine sarılınca” bölümünde kırmızı ve mavi şeritli çocuklar eşleşir; isteyenler birbirine sarılabilir, istemeyenler yalnızca şeritlerinin uçlarını birbirine değdirir. “Kırmızıya mavi karışmış, her yer mora boyanmış” bölümünde eşler şeritlerini birlikte yukarı-aşağı sallayarak mor desen yapar. Şarkı iki kez tekrar edilir; öğretmen çocukların çarpışmadan yürümeleri için yavaş tempo ve açık alan hatırlatması yapar. Çocuklar yeniden çembere gelir ve kuruyan ebru çalışmalarına bakar. Öğretmen “Bugün hangi rengi öğrendik?”, “Mor renk hangi renklerin karışımı ile oluştu?”, “Ebru çalışmasını daha önce yapmış mıydınız?”, “Sizin en sevdiğiniz renk nedir?” ve “Mor renkte olan bir meyve ya da sebze söyleyebilir misiniz?” sorularını sorar; sözel yanıt vermek istemeyen çocukların ebrularındaki mor alanı göstermesine fırsat tanır. Son olarak çalışma kâğıtları dağıtılır; öğretmen “Önce kırmızıyı göster, sonra maviyi göster, şimdi mor deseni bul.” yönergesini tek tek açıklar, çocuklar parmaklarıyla işaretlerken gerektiğinde yakınında model olarak destek verir ve çalışma kâğıtları çocuklarla yapılır.