O Sesini Öğreniyorum

Öğretmen, içinde “O” sesi bulunan nesne görsellerini çocukların görebileceği toplantı alanına hazırlar; oyun hamurlarını etkinlik masalarına, çalışma sayfaları ile boya kalemlerini ise daha sonra dağıtmak üzere ayırır. Çocuklar yarım ay şeklinde oturduğunda öğretmen onları uzatarak “Ooooo, hoş geldiniz!” diye karşılar ve “Sizi nasıl karşıladım, hangi sesi duydunuz?” diye sorar. Çocukların cevaplarını dinledikten sonra “Bugün O sesini dinleyecek, söyleyecek ve oluşturacağız.” der. Hep birlikte ağızlar yuvarlanarak kısa ve uzun “o” sesleri çıkarılır. Öğretmen modeli gösterir; çocukların ses çıkarmak istememesi durumunda yalnızca ağız hareketini yapabileceklerini belirtir. Öğretmen görselleri teker teker gösterir, nesnenin adını önce kendisi net biçimde söyler, ardından çocuklarla tekrar eder. “Otobüs derken O sesini en başta mı, ortada mı, sonunda mı duydun?” sorusunu yöneltir. Çocuklar baş için ellerini başlarına, orta için karınlarına, son için dizlerine dokunarak cevap verirler. Her cevapta sözcük yavaşça yeniden söylenir ve O sesi uzatılır. Öğretmen doğru cevabı doğrudan vermek yerine “Birlikte tekrar dinleyelim.” diyerek çocukların fark etmesini destekler. Birkaç görsel ikili olarak incelenir; çocuklar arkadaşına nesnenin adını söyler ve O sesinin yerini gösterir. Öğretmen “Şimdi O sesini bir tekerlemenin içinde yakalayalım.” diyerek tekerlemeyi satır satır söyler; çocuklar her satırın ardından tekrar eder: “Otobüse bindim okuluma gittim / Okulumda oyun var / Çeşit çeşit oyuncaklar / Oya ile tanıştık çabucak kaynaştık.” O sesi duyulduğunda çocuklar iki kollarını yuvarlak yaparak O biçimi oluşturur; duymadıklarında sessizce bekler. Ardından öğretmen tekerlemedeki “otobüs, okul, oyun, oyuncak, Oya” sözcüklerini sorar ve çocuklar duydukları O seslerini söyler. Bu oyun sırasında hız değil, dikkatle dinleme önemsenir. Çocuklar öğretmenin “Kollarımızı indirip masalara yürüyelim.” yönergesiyle masalara geçer. Öğretmen oyun hamurunu avuç içinde yuvarlayıp uzun bir şerit yaptığını, iki ucunu birleştirerek O oluşturduğunu yavaşça modelleyerek gösterir. Her çocuk oyun hamuruyla kendi O biçimini yapar; isterse O’nun yanına otobüs, oyun ya da seçtiği başka küçük bir figür ekler. Öğretmen masaları dolaşır, “O’nun ortası açık mı?”, “Şeridin uçlarını nasıl birleştirdin?” ve “Arkadaşına O sesli figürünü anlatır mısın?” sorularıyla iki-üç aşamalı düşünmeyi destekler. Çocuklar çalışmalarını yanındaki arkadaşına gösterir; isteyenler O biçimlerini yan yana getirerek ortak bir düzen oluşturur. Süre sonunda öğretmen “Hamurları kutusuna geri koyalım, sonra ellerimizi yıkayalım.” der; çocuklar hamurları toplar ve sırayla ellerini yıkar. Toplantı alanında yapılan kısa paylaşımda isteyen çocuklar oluşturduğu şekli ve seçtiği figürü anlatır. Öğretmen “Bugün hangi sesi öğrendik?”, “Sınıfımızda içinde ‘o’ sesi olan neler var?” ve “Ailenizde isminin içinde ‘o’ sesi olan biri var mı?” sorularını sorar; cevapları O sesini uzatarak birlikte kontrol eder. Son olarak çalışma sayfaları ve boya kalemleri dağıtılır, öğretmen sayfadaki yönergeyi kısa cümlelerle açıklar, bir örneği işaret ederek model olur ve ihtiyaç duyan çocuklara bireysel destek verir; etkinlik çalışma kâğıtları çocuklarla uygulanarak tamamlanır.