Sivil Savunma Günü (Acil Numaralar)

Öğretmen etkinlikten önce köpük tabaklar, fon kartonları, boya kalemleri, çocuk makasları, yapıştırıcı, bant ve renkli topları erişilebilir masalara yerleştirir. Su ve bulaşık deterjanı bulunan kapaklı kavanozu yalnızca öğretmenin kullanacağı masaya koyar. Fon kartonundan yeşil bir çıkış işareti ve sınıfta toplanılacak köşe için bir işaret hazırlar. Çocuklar çemberdeyken öğretmen sakin bir sesle, “Bugün yardımlaşmayı, kendimizi korumayı ve acil durumda 112’yi öğreniyoruz.” der. “Sivil Savunma Şarkısı” öğretmenin sesiyle kısa ve neşeli biçimde söylenir; çocuklar isterlerse dizlerine hafifçe ritim tutar. Öğretmen, “Bazen deprem, fırtına gibi doğa olayları olur. Böyle zamanlarda büyükler ve yardım ekipleri insanlara destek olur.” diyerek konuyu somutlaştırır. “Yardım gerektiğinde hangi numara aranır?” sorusunun ardından 112’yi parmaklarıyla havada gösterir ve çocuklarla üç kez yavaşça tekrar eder. “112’yi çocuklar tek başına aramaz; yanımızdaki öğretmenden ya da başka bir büyükten yardım isteriz.” açıklamasını yapar. Yangın çıkmaması için ateşle ve prizlerle oynanmayacağı, duman varsa eğilerek ilerlenip bir büyüğün yönergesinin dinleneceği kısa cümlelerle belirtilir. Yeşil çıkış işareti gösterilerek, “Bu işaret güvenli çıkış yolunu anlatır.” denir. Çocuklar “Ben küçük kaplanım, taştan taşa atlarım.” tekerlemesini öğretmenle söyleyerek boş alana geçer. Öğretmen önce model olur: “Deprem tatbikatı oyunumuz başlayacak. Korkmuyoruz, yavaş hareket ediyoruz. Çök, kapan, tutun.” Çocuklar öğretmenin yanında çömelir, başlarını kollarıyla korur ve uygun bir masanın altında ya da yanında öğretmenin gösterdiği güvenli noktada tutunma hareketini dener. Öğretmen “Sarsıntı bitti.” dediğinde çocuklar birbirini itmeden, tek sıra hâlinde yeşil işarete doğru yürür. Toplanma köşesinde herkesin yanında bir arkadaşının olup olmadığı birlikte kontrol edilir. Uygulama oyun olarak önceden haber verilerek, yüksek ses ve ani komut kullanılmadan yürütülür. Masalara geçildiğinde öğretmen kavanozdaki suya bulaşık deterjanını ekler, kapağını kapatır ve kavanozu yavaşça dairesel hareketle döndürür. Çocuklar kavanoza dokunmadan oluşan dönen suyu gözlemler. Öğretmen, “Su neden dönüyor gibi göründü?” ve “Böyle hızlı rüzgârlar olduğunda güvenli bir yerde kalmak için kimden yardım isteriz?” diye sorar. Çocukların tek sözcüklü ya da kısa cevapları kabul edilir; öğretmen cevapları genişleterek tekrar eder. Ardından her çocuk köpük tabağını boya kalemleriyle telefon gibi süsler. İsteyen çocuk, öğretmenin önceden çizdiği basit telefon şekli üzerinden kesme yapar; kesmek istemeyen çocuk tabağını doğrudan kullanır. Çocuklar fon kartonundan küçük bir 112 parçasını yapıştırır. Öğretmen kısa bir model drama yapar: “Alo 112, bir büyüğümün yanında yardım istiyorum.” Çocuklar ikili ya da üçlü küçük gruplarda telefon eden, yardım isteyen ve yardım ekibi olan rolleri seçer. Polis, ambulans veya itfaiye rolündeki çocuklar arkadaşlarına yaklaşır, “Yardım için geldim.” der ve sakin biçimde yardım hareketi yapar. Her çocuğun rol değiştirmesine ya da izleyici kalmasına fırsat verilir. Hareket oyunu için öğretmen fon kartonuna bant halkaları yerleştirir ve renkli topları kısa bir uzaklığa koyar. Çocuklar ikişerli çalışır; biri topu getirirken diğeri kartonu tutar, sonra görev değiştirir. Her top, “yardımlaşma topu” olarak banda yapıştırılır. Oyun sonunda çocuklar çemberde eserlerini inceler. Öğretmen “Bugün neler yaptık?”, “Hangi etkinlik senin dikkatini çekti?”, “Doğal afetler nelerdir?”, “Acil durumlarda hangi numarayı arayacağını hatırlıyor musun?”, “Hortum deneyi sana ne hissettirdi?”, “Deprem öncesinde, sırasında ve sonrasında neler yapılması gerekir?”, “Yangın çıkmaması için neler yapılmalıdır?” ve “Yangın sırasında neler yapılmalıdır?” sorularını yöneltir. Son olarak çalışma kâğıtları dağıtılır, resimli ve kısa yönergeler açıklanır, ihtiyaç duyan çocuklara bireysel destek verilerek çalışma kâğıtları çocuklarla birlikte uygulanır.