Tek-çift kavramını öğreniyorum

Öğretmen etkinlikten önce tek-çift kavramı görsellerini çocukların görebileceği biçimde yerleştirir, eldivenleri karışık olarak bir alana koyar ve yaşa uygun çalışma kâğıtlarını hazırlar. Çocuklar yarım ay biçiminde oturunca öğretmen bir eldiven göstererek “Burada kaç eldiven var?” der. “Bir tane, yani tek.” açıklamasını yapar. Ardından birbirine benzeyen iki eldiveni yan yana koyup “Şimdi iki eldiven birlikte; bunlar bir çift.” diyerek tek ve çift kavramlarını somut biçimde modeller. Çocuklardan “tek” denildiğinde bir parmaklarını, “çift” denildiğinde iki parmaklarını göstermelerini ister. Eldivenler çocukların ulaşabileceği alana yayılır. Her çocuk sırayla bir eldiven seçer, rengine ve görünüşüne bakarak eşini arar. Öğretmen “Aynı olana bakalım.”, “Yan yana getir.” gibi kısa yönergeler verir. Eşini bulan çocuk iki eldiveni birlikte kaldırıp “Çift.” der; eşi bulunmayan eldiven için “Tek kaldı.” ifadesi kullanılır. Çocukların seçimleri düzeltilmeden önce eldivenleri yeniden karşılaştırmalarına fırsat verilir. Bekleyen çocuklar bulunan eldiven çiftlerini parmaklarıyla bir ve iki göstererek takip eder. Tüm eldivenler birlikte incelenir ve eşleştirme sırasında kimseyle yarışılmadığı hatırlatılır. Öğretmen çocukları yeniden yarım aya davet eder ve “Çorabının Tekini Kaybeden Tavşan” hikâyesini anlaşılır, kısa cümleler ve mimiklerle anlatır. Tavşanın soğuk bir günde çoraplarından yalnızca birini bulduğu, tek çorapla yola çıktığı, ayağının üşüdüğü ve kendisini üzgün hissettiği aktarılır. Baykuş teyzenin tavşanın durumunu fark ettiği ve ertesi gün ona diğer çorabın eşini hediye ettiği anlatılır. İki çorap yan yana geldiğinde artık bir çift oldukları vurgulanır. Anlatım sırasında “Tavşanın kaç çorabı vardı?”, “Bir çorap tek mi, çift mi?” soruları sorulur; çocukların sözcükle, parmakla ya da işaret ederek cevap vermesi kabul edilir. Sincapların gülmesi üzerine “Üzgün bir arkadaşımıza gülmek yerine nasıl yardımcı olabiliriz?” denilerek kısa bir duygu paylaşımı yapılır. Tek-çift görselleri kullanılarak vücudumuzdaki bölümler incelenir. Öğretmen kendi üzerinde dokunarak model olur: “Bir burnum var; burnum tek. İki gözüm var; gözlerim çift.” Çocuklar sırasıyla burun, ağız, baş, göz, kulak, el, kol ve bacaklarını gösterir. Her bölüm için birlikte bir ya da iki kez sayılır. Ardından öğretmen “Tek olana dokun.” veya “Çift olanı göster.” gibi tek aşamalı yönergeler verir. Çocukların birbirlerinin bedenlerine dokunmadan yalnızca kendi bedenlerinde göstermeleri sağlanır. Hareket alanında “Tek-Çift Göster” oyunu oynanır. Öğretmen bir görsel kaldırır. Tek bir organ gösteriliyorsa çocuklar oldukları yerde tek kez zıplar; çift organ gösteriliyorsa iki kez dizlerine dokunur. Zıplamak istemeyen çocuklar bir veya iki kez el çırpabilir. Oyun yavaş tempoda sürdürülür ve her hareketten önce öğretmen örnek olur. Sonra “Vücudumuz” şarkısı bölüm bölüm söylenir. Çocuklar iki el, iki kol, iki bacak, bir burun, bir ağız, iki kulak ve iki göz sözlerinde ilgili bölümleri göstererek şarkıya eşlik eder. Çocuklar yeniden oturunca eldiven çiftleri ve görseller birlikte gözden geçirilir. Öğretmen “Eldivenleri eşleştirirken zorlandınız mı?”, “Hikâyemizin adı neydi?”, “Tavşana kim hediye verdi?” ve “Siz hediye aldığınızda kendinizi nasıl hissedersiniz?” sorularını sırayla sorar. Her çocuğa konuşma, işaret etme veya kısa bir hareketle cevap verme seçeneği sunulur. Son olarak konuya ve yaşa uygun çalışma kâğıtları çocuklara dağıtılır. Öğretmen tek olan görseli gösterme ve birbirinin eşi olan iki görseli eşleştirme yönergesini bir örnek üzerinde açıklar. Çocuklar çalışma kâğıtlarını yaparken öğretmen gerektiğinde sözel ipucu verir ve bireysel destek sağlar.