23 Nisan ve Farklı Ülke Çocukları

Öğretmen, “23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı” için çocukları yarım ay şeklinde oturtur. Dünya görselini herkesin görebileceği ortaya, dünya çocukları görsellerini ise yanına koyar; kuru boya ve makasları etkinlik masalarına önceden yerleştirir. Çocuklara görselleri göstererek, “Bu çocuklar nerelerde yaşıyor olabilir? Hepsi çocuk; sizce neler yapmayı severler?” diye sorar. Her çocuğun kısa yanıtını kabul eder ve “Farklı yerlerde yaşasak da oyun oynamayı, gülmeyi ve arkadaş olmayı sevebiliriz.” diyerek ortak noktayı somutlaştırır. Öğretmen kısa ve anlaşılır bir anlatımla, “Atatürk çocukları çok severdi. Atatürk ve arkadaşları ülkemiz için çalıştı, bir meclis kuruldu. 23 Nisan gününü de çocuklara bayram armağan etti. Bu yüzden bugün çocukların bayramıdır.” der. Çocukların dikkatini korumak için her cümlenin ardından küçük bir hareket önerir: “Atatürk” denince eller kalbe konur, “çocuklar” denince çocuklar kendilerini işaret eder, “bayram” denince eller yukarı kaldırılıp sessizce sallanır. Öğretmen, “23 Nisan’da farklı ülkelerden çocuklar da gelir; birlikte şarkı söyler ve kardeşçe eğlenirler.” diyerek Dünya görselini işaret eder. Öğretmen “23 Nisan” şarkısının “Bugün yirmi üç Nisan, hep neşeyle doluyor insan.” bölümünü önce kendisi söyler. Çocuklardan yalnızca son sözcüğü ya da kısa dizeyi tekrar etmelerini ister; sonra el çırpma eşliğinde birlikte söylerler. Söylemek istemeyen çocuklar ritme ellerini dizlerine hafifçe vurarak katılabilir. Şarkı sırasında öğretmen yavaş-hızlı temposunu modelleyerek çocukların birbirini dinlemesine fırsat verir. Ardından “Dünya çocukları bayrama geliyor” oyunu oynanır. Çocuklar sınıfta birbirine çarpmadan yavaş adımlarla dolaşır. Öğretmen bir dünya çocukları görselini kaldırıp “Bayramda buluşalım.” dediğinde çocuklar oldukları yerde durur, ellerini kalplerine koyar ve “23 Nisan kutlu olsun.” der. Öğretmen “Arkadaşına gülümse.” yönergesini verdiğinde çocuklar en yakın arkadaşına bakarak gülümser. Oyun iki-üç kez kısa turla sürdürülür; öğretmen, “Yavaş yürüyoruz, birbirimize alan bırakıyoruz.” hatırlatmasını yapar. Öğretmen çocukları masalara, “Ellerimiz yanımızda, yürüyerek masamıza geçiyoruz.” yönergesiyle geçirir. Her çocuk dilediği dünya çocukları görselini seçer ve kuru boyalarla boyar. Öğretmen, “Önce bir rengi seç, sonra görselindeki kıyafetleri boya.” diyerek tek basamaklı yönerge verir; boyama sırasında “Sen hangi rengi seçtin?” diye sorar. Çocuk hazır olduğunda makası nasıl tutacağını gösterir: “Makas masada kapalı durur, keserken kâğıdı diğer elimizle tutarız.” Çizgi üzerinden kesmekte zorlanan çocuğa öğretmen kâğıdı sabit tutarak destek verir; kesmek istemeyen çocuk boyadığı görseli öğretmene verir. Tamamlanan görseller öğretmenin yönlendirmesiyle Dünya görselinin çevresine yerleştirilir ve geçici merkez oluşturulur. Her çocuk görselini koyarken adı söylenerek, “Dünya çocukları birlikte bayram kutluyor.” ifadesi tekrarlanır. Çocuklar yarım ayda yeniden buluşur; öğretmen merkezi işaret ederek “Burada kimler var?”, “Çocuklar nasıl duruyor?” sorularını sorar. Değerlendirmede sırayla “Atatürk 23 Nisan günü ne yapmış?”, “Neden bu günü çocuklara bayram ilan etmiş?”, “Bayramlarda siz neler yapıyorsunuz?” ve “Atatürk’e neler söylemek isterdin?” soruları yöneltilir; çocukların sözel, işaretle ya da kısa cümleyle katılımı kabul edilir. Son olarak öğretmen çocukların yaşına uygun hazırlanmış çalışma kâğıtlarını dağıtır, “23 Nisan ile ilgili resmi boya ve gösterilen bölümü tamamla.” yönergesini kısa cümlelerle açıklar; yönergeyi anlamakta veya kalemi kullanmakta zorlanan çocuklara bireysel destek verir. Çalışma kâğıtları çocuklarla uygulanır.