Karne Heyecanı / Yıl Sonu Vedası

Öğretmen, çocuklar gelmeden önce kurallar afişini çocukların rahatça görebileceği bir yere asar; çalışma sayfalarını ve kalemleri masalara dağıtmak üzere hazır bulundurur. Çocukları yarım ay biçiminde karşılayarak “Bugün okulumuza ve birlikte geçirdiğimiz güzel günlere veda ederken kuralları neden sevdiğimizi hatırlayacağız.” der. “Mini mini tavşanlarız. Zıp zıp zıplar, hop hop hoplarız. Zamanı gelince masamıza geçer, çalışır çabalarız.” tekerlemesini söyler. Çocuklar tavşan gibi iki kez zıplar, öğretmenin “Masamıza geçiyoruz.” işaretinde sakin biçimde yerlerine oturur. Öğretmen doğru oturuşu gösterir ve çocukların hazır oluşunu bekler. Dikkati toplamak için “Şaplat” parmak oyununu önce yavaşça modelleyerek uygular: “Şaplat şaplat şaplat şaplat şaplat” derken eller çırpılır; “Şıklat” bölümünde parmak şıklatılır ya da şıklatamayan çocuklar parmak uçlarını birbirine dokundurur. “Döndür”de eller öne-arkaya döndürülür, “Salla”da eller sallanır. “Arkana yaslan, eller masaya.” yönergesiyle çocuklar dik oturur ve ellerini masaya koyar. Oyun iki kez, ikinci kez çocukların hareketleri söyleyerek yönetmesine fırsat verilerek tekrarlanır. Öğretmen afişi işaret ederek “Kural ne demektir?” diye sorar; yanıtları dinler ve “Kurallar, hepimizin güvenli, mutlu ve rahat olması için anlaştığımız davranışlardır.” açıklamasını yapar. Afişteki her kural için kısa bir durum canlandırır: Sınıfta yürümek, konuşmak için sırasını beklemek, eşyaları özenle kullanmak ve arkadaşına zarar vermemek. Her canlandırmadan sonra “Bu davranış bize nasıl yardım eder?” diye sorar. Çocuklar ikili olarak seçtikleri bir kuralı sessizce bedenleriyle gösterir; arkadaşları hangi kural olduğunu tahmin eder. Öğretmen tüm katılımları kabul eder, gerektiğinde iki seçenek sunarak çocukların ifade etmesini kolaylaştırır. Öğretmen “Ben, küçük kaplanım. Taştan taşa atlarım. Etkinliği duyunca, oyun alanına koşarım.” tekerlemesini söyler. Çocuklar kaplan yürüyüşüyle sıraya geçer; öğretmen önde, çocuklar birbirini itmeden ve gruptan ayrılmadan bahçeye yürür. Bahçede durup çevreyi incelerler. “Burada neler görüyoruz?”, “Oyun alanını herkes için güvenli tutmak adına ne yapabiliriz?” soruları sorulur. Çocuklar bahçede yavaş yürümek, sırayı beklemek, arkadaşına alan bırakmak ve öğretmenin görebileceği yerde kalmak gibi önerilerini paylaşır. Öğretmen bu önerileri kısa cümlelerle tekrar ederek oyun kurallarını netleştirir. “El ele tutuşalım, halkaya karışalım, şarkı söyleyip oy oy oynayalım loy loy” sözleriyle çocuklar geniş bir halka oluşturur; el ele tutuşmak istemeyen çocuklar halkada yan yana durmayı seçebilir. Öğretmen, “Yağ Satarım, Bal Satarım” oyununu mendil kullanmadan açıklar ve bir tur örnek olur: Ebe halkanın dışında yürür, seçtiği arkadaşının omzuna nazikçe dokunur; seçilen çocuk ebe olur. Çocuklar koşmak yerine belirlenen alanda hızlı yürür ve çarpışmamak için önlerine bakar. Öğretmen oyunu kısa turlarla sürdürür, beklemekte zorlanan çocuklara halkadaki yerini ve sıranın herkese geleceğini hatırlatır. Çocukların isteğine göre oyun birkaç tur devam eder. Oyun sonunda çocuklar yeniden halka olur. Öğretmen “Oyunu başka nasıl oynayabilirdik?”, “Sınıfta hangi kurallara uymamız gerektiğini hatırlıyor musun?” ve “Bahçede oyun oynarken nelere dikkat etmeliyiz?” sorularını yöneltir. Her çocuğa söz hakkı vermeye çalışır; çocukların kuralları nedenleriyle söylemelerini destekler. “Birlikte oynadık, birbirimize dikkat ettik ve okulumuza güzel bir veda ettik.” diyerek çocuklarla sıcak bir vedalaşma yapar. Sınıfa sakin adımlarla dönülür ve çocuklar masalarına yerleşir. Öğretmen çalışma sayfalarını dağıtır, her görseli göstererek “Kurala uygun olan davranışı bul ve kaleminle işaretle.” yönergesini açıklar; önce bir örneği parmağıyla göstererek modeller. Çocuklar sayfalarını kendi hızlarında tamamlar, öğretmen kalem tutma, yönergeyi anlama veya seçimini ifade etme konusunda gerektiğinde bireysel destek verir. Çalışma kâğıtları çocuklarla yapılacaktır.