Öğretmen etkinlik öncesinde turuncu renk panosunu çocukların göz hizasına yerleştirir; turuncu renk nesneleri ve portakalları görünür bir alanda hazırlar. İçi su dolu pet şişenin kapağını sıkıca kapatılabilecek şekilde kontrol eder. Çocuklar yarım ay biçiminde oturunca öğretmen eline bir portakal alır ve “Bugün Vitamin Şenliği yapacağız. Bu portakalın rengi ne?” diye sorar. Çocukların tek sözcüklü ya da işaret ederek verdikleri cevapları kabul eder, “Evet, turuncu” diyerek turuncu panosunu gösterir. Çocuklar sırayla panoya yakın bir turuncu nesneyi seçer, gösterir veya öğretmene getirir. Öğretmen “Turuncuyu buldun!” gibi kısa, somut geri bildirimler verir.
Öğretmen su dolu şişeyi ortaya koyar ve “Suya bak. Ne renk görüyorsun?” diye sorar. Ardından kırmızı grafon kâğıdından küçük parçalar koparır, çocukların da sırayla birer parça koparıp şişeye bırakmalarına fırsat verir. Kapağı kapatır, önce kendisi iki eliyle yavaşça çalkalamayı modeller. “Çalkala, dur” yönergesiyle isteyen çocuklar öğretmenin yanında ve otururken şişeyi sırayla çalkalar. Şişedeki renk kırmızı olduğunda öğretmen bunu söyler ve çocukların tekrar etmesine fırsat verir. “Şimdi sarı kâğıt ekleyelim” diyerek aynı işlemi sarı grafon kâğıdıyla yapar. Her çocuk katılmak istemezse şişeyi izlemeyi ya da öğretmene hangi kâğıdın atılacağını göstermeyi seçebilir. Şişe turunculaştığında öğretmen “Kırmızı ile sarı birleşince hangi renk oldu?” diye sorar; turuncu panosuna ve portakala bakarak cevabı somutlaştırır.
Çocuklar yerlerinde portakal gibi yuvarlanma, ağaç gibi uzanma ve kollarını dal gibi açma hareketleri yaparlar. Öğretmen “Portakal ağacında portakallar büyüyor; rüzgâr esti, dallar sallandı; portakallar yere düşmeden dallarında kaldı” diyerek yavaş-hızlı hareketleri modeller. “Dur” dediğinde çocuklar güvenli bir alanda donar. Kısa hareket oyununun ardından öğretmen çocukları yeniden yarım aya davet eder ve “Şimdi Portakal Ağacı’nı dinleyelim” der.
Öğretmen hikâyeyi yaş grubuna uygun, kısa cümlelerle anlatır: Portakal ağacının güzel koktuğunu, çocukların portakal yemeyi sevdiğini ve portakalın C vitamini içerdiğini söyler. Ağaca zarar vereceği sanılan küçük cücenin aslında ağacı değil portakalı sevdiğini; ağacı korumak ve konuşarak gerçeği öğrenmek gerektiğini vurgular. Anlatım sırasında “Ağaç mı güzel kokuyor, portakal mı?”, “Cüce ağacı mı yiyor, portakalı mı?” gibi iki seçenekli sorular sorar. Hikâye sonunda çocuklarla “Portakalı soydum, başucuma koydum…” tekerlemesini ritim tutarak tekrarlar.
Öğretmen çocukların getirdiği portakalları gösterir ve “Portakal turuncudur, içinde C vitamini vardır” der. Portakal yemek istemeyen çocukların yalnızca incelemesine izin verir. Yemekten önce eller yıkanır; öğretmen portakalları soyar, çocuklar uygun parçaları alıp afiyetle yer. Sonra çocuklar öğretmenin kısa yönergesiyle kullandıkları alanı birlikte düzenler ve masalara geçer. Öğretmen değerlendirmede “Bugün hangi rengi öğrendik?”, “Turuncu renk hangi renklerin karışımıyla oluşuyormuş?”, “Portakalda hangi vitamin varmış?”, “Başka hangi meyve ve sebzeler turuncu?”, “Siz en çok hangisini seviyorsunuz?” sorularını sorar; cevap vermek isteyen her çocuğa zaman tanır.
Öğretmen turuncu renk çalışma sayfalarını ve boya kalemlerini dağıtır; “Turuncu olanları turuncuya boya, önce birini seç sonra boya” yönergesini modelleyerek açıklar. Çocukların kalemi kavramasına, bir alanı seçerek boyamasına ve ihtiyaç duyduklarında yardım istemesine destek verir. Çalışma kâğıtları çocuklarla tamamlanır.
