Kış Sağlığı ve C Vitamini (Vitamin Şenliği)

Öğretmen etkinlikten önce turuncu renk panosunu çocukların görebileceği yere yerleştirir; turuncu renk nesneleri ve portakalları güvenle kullanılabilecek biçimde hazırlar. İçi su dolu, kapağı kapalı pet şişeyi ortaya koyar. Çocuklar yarım ay şeklinde oturduğunda “Bugün bir renk dedektifi ve vitamin dostu olacağız. Bu şişedeki su size hangi renkte görünüyor?” diye sorar. Her çocuğun cevabını dinler; ardından “Sizce suyun rengini değiştirebilir miyiz? Nasıl bir renk olabilir?” diyerek tahminlerini alır. Öğretmen kırmızı grafon kâğıdından küçük parçaları çocukların görebileceği biçimde koparıp şişeye atar, kapağını sıkıca kapatır ve çalkalar. “Şimdi ne oldu, su hangi renge benziyor?” sorusuyla gözlem yapmalarını sağlar. Sonra sarı grafon kâğıdı parçalarını ekler ve “Kırmızı suya sarı da katılırsa ne olacağını tahmin edin.” der. Şişe yeniden çalkalandığında çocukların rengi dikkatle incelemelerine zaman verir. İsteyen çocuklar öğretmenin yanında, iki eliyle ve kapak açılmadan şişeyi sırayla çalkalar. Öğretmen “Kırmızı ile sarı karışınca turuncu oluştu.” diyerek çocukların cümleyi birlikte tekrar etmelerine fırsat verir. Turuncu renk panosundaki nesnelerden birini gösterip “Bu da turuncu mu, neden böyle düşünüyorsun?” sorusuyla gerekçelendirmeyi destekler. Geçiş için öğretmen iki kez alkışlar; çocuklar da aynı ritmi tekrar edip yeniden yarım aya döner. Öğretmen “Portakalı soydum, başucuma koydum...” tekerlemesini ritimli biçimde söyler, çocuklar dilerse hareketlerle eşlik eder. Ardından “Portakal Ağacı” hikâyesini sesini ve yüz ifadesini değiştirerek anlatır. Cüceyle ilgili söylentiler duyulduğunda durup “Ağaca yardım etmek için önce ne yapmalılar?” ve “Birini tanımadan onun hakkında karar vermek doğru olur mu?” diye sorar. Çocukların birbirlerinin sözünü dinlemelerini sağlar; hikâyedeki çocuğun cüceyle konuşma fikrini ve ağacın korunmasını vurgular. Hikâye sonunda portakalın turuncu rengiyle C vitamini verdiğini hatırlatır. Öğretmen, aileden gelen bilgiye göre portakal tüketebilen çocuklara portakalları soyarak dilimleri sunar. “Yemek istemeyen arkadaşımız portakala bakmayı ya da koklamayı seçebilir.” diyerek seçim hakkı tanır. Çocuklar portakalın rengini, kokusunu ve dilimli yapısını inceler; yiyenler tadını kısa cümlelerle paylaşır. Sonrasında çocuklar ellerini yıkar. Öğretmen “Turuncu nesneler, panonun yanına; diğerleri bulunduğu yere.” yönergesini verir. İki-üç kişilik küçük gruplar, seçtikleri turuncu nesneleri turuncu renk panosunun önünde düzenleyerek sınıfın Vitamin Şenliği köşesini oluşturur. Çocuklar ayağa kalkar. Öğretmen bir turuncu nesne gösterdiğinde çocuklar portakal topluyormuş gibi çömelir, turuncu olmayan bir nesne gösterdiğinde oldukları yerde kollarını açıp ağaç gibi durur. Her turdan sonra “Bu nesne neden turuncu değildi?” diye bir çocuğun açıklamasını alır. Çocuklar tekrar masalara geçerken öğretmen “Turuncu rengi hangi iki renk oluşturdu?”, “Portakalda hangi vitamin varmış?”, “Başka hangi meyve ve sebzeler turuncu?”, “Siz en çok hangisini seviyorsunuz?” sorularını yöneltir. Çocukların cevaplarını yargılamadan dinler ve ihtiyaç duyan çocuklara renk panosuna bakma olanağı verir. Son olarak turuncu renk çalışma sayfaları ve boya kalemleri dağıtılır. Öğretmen sayfadaki turuncu alanları göstererek “Önce turuncu olanları bul, sonra istediğin turuncu tonuyla boya.” yönergesini kısa cümlelerle açıklar; çocukların kalemi tutma, alan içinde boyama ve yönergeyi izleme gereksinimlerine gerektiğinde bireysel destek verir. Etkinliğin sonunda çalışma kâğıtları çocuklarla yapılır.