Mavi tutkunu karga

Öğretmen çocuklar gelmeden su dolu şişenin kapağının iç kısmına az miktarda mavi parmak boyası sürer, şişeyi sıkıca kapatır. Mavi nesneleri sınıfta erişilebilir yerlerde bırakır; flash kartları, slayt gösterisini, “Mavi Tutkunu Karga” hikâyesini, boya kalemlerini, makas-yapıştırıcıyı ve yaşa uygun çalışma kâğıtlarını hazırlar. Çocuklar minderde yarım ay şeklinde otururken öğretmen şişeyi gösterir ve “Şişede ne var? Su hangi renkte görünüyor?” diye sorar. Cevapları dinledikten sonra “Su renksiz görünüyor. Acaba şişeyi sallarsak ne olur?” diyerek merak uyandırır. Çocuklardan ellerini dizlerine koyup gözleriyle şişeyi izlemelerini ister. Şişeyi yavaşça çalkalar; su mavi olduğunda “Mavi oldu! Hep birlikte mavi diyelim.” der. Şişedeki suyun içilmediğini, yalnızca gözle incelendiğini kısa ve net biçimde hatırlatır. Öğretmen mavi flash kartları birer birer gösterir; çocuklar karttaki nesneyi adlandırır ya da öğretmenle birlikte “mavi” sözcüğünü tekrar eder. Kısa slayt gösterisinde görülen mavi nesnelerde durup “Bu mavi mi?” sorusunu yöneltir. “Mavi; kırmızı ve sarı gibi bir ana renktir.” cümlesini sade biçimde söyler, çocukların bu bilgiyi ezberlemesini beklemeden dikkatlerini mavi renge çeker. Ardından “Şimdi gözlerimizle mavi avına çıkıyoruz. Mavi gördüğünde yanına gitmeden parmağınla göster.” yönergesini verir. Çocuklar sınıftaki mavi nesneleri işaret eder; öğretmen her buluşu “Evet, bu mavi.” ya da “Bu başka bir renk, birlikte yeniden bakalım.” diyerek destekler. Çocuklar nesneleri yerinden almaz ve sınıf içinde koşmaz. Geçiş için öğretmen iki kez ritim tutar, çocuklar da alkışla tekrar eder ve mindere döner. Öğretmen hareketleri önce kendisi yaparak parmak oyununu yavaşça söyler; çocuklar istedikleri kadarına katılır: “Masmavi gökyüzü / Abimin mavi gözü / Renklerin en güzeli / Mavidir mavi / Kocaman bir balon / Maviye dokunup don.” “Gökyüzü” denirken kollar yukarı açılır, “göz” denirken gözler gösterilir, “balon” denirken kollarla yuvarlak yapılır; “don” sözcüğünde herkes güvenli bir duruşla hareketsiz kalır. Oyun iki kez uygulanır; çocuklar hareketi seçerek katılabilir. Öğretmen “Mavi Tutkunu Karga” hikâyesini resimleri çocukların görebileceği şekilde anlatır veya okur. Kısa duraklamalarda “Karga hangi rengi seviyor?” ve “Mavi olan bir şey görüyor musun?” diye sorar. Çocukların tek sözcüklü, işaret ederek ya da kısa cümleyle cevap vermelerine fırsat tanır. Hikâye bitince “Karga maviyi çok seviyormuş.” diyerek ana fikri tekrar eder. “Mavi Renk Şarkısı” açıldığında çocuklar yerlerinde hafifçe sallanır, elleriyle mavi balon hareketi yapar; katılmak istemeyenler müziği dinleyebilir. Öğretmen masalara sakin geçiş için “Mavi gördüğünde yürüyerek masaya geç.” der ve çocukları küçük gruplar hâlinde yönlendirir. Her çocuğa karga görseli içeren çalışma kâğıdı verir. Çocuklar boya kalemleriyle karganın çevresine veya görseldeki uygun bölümlere mavi izler ekler; isteyenler çalışma kâğıdındaki parçaları öğretmenin gösterdiği çizgiden kesip yapıştırır. Öğretmen makası nasıl tutacağını modelleyerek zorlanan çocuğa kâğıdı sabit tutma ya da birlikte ilk kesimi yapma desteği verir. Ürünler için doğru-yanlış karşılaştırması yapılmaz; her çocuk yaptığı mavi ayrıntıyı gösterir. Çalışmalar masada kalırken çocuklar yeniden mindere gelir. Öğretmen “Bugün neler yaptık?”, “En çok hangi etkinliği yaparken eğlendin? Neden?”, “Hikâyemizde karga hangi rengi çok seviyordu?”, “Siz hangi renkleri seviyorsunuz?”, “Diğer ana renkleri hatırlıyor musunuz?” ve “Sınıfımızdan büyük, küçük ve orta ne gösterebilirsiniz?” sorularını sorar. Çocukların cevapları kabul edilir, gerekirse sınıftaki nesneler işaret edilerek somutlaştırılır. Etkinliğin sonunda çalışma kâğıtları çocuklarla yapılır.