Minik Serçeler Partide Uçuyor (E Sesi)

Öğretmen etkinlikten önce masalarda resim kâğıdı, boya kalemleri, makas, ip, şönil ve yapıştırıcıları çocukların ulaşamayacağı düzenli alanlara yerleştirir; drama ve oyun için sınıfta güvenli bir boşluk bırakır. Bilgisayarı müzik için hazırlar. Çocukları halıda karşılayıp kısa bir merak sorusu sorar: “Siz hiç serçe gördünüz mü? Serçenin kanatları ne işe yarar?” Kollarını iki yana açarak model olur ve “Benimle yavaşça kanat çırpın.” der. Çocuklar yerlerinde kanat çırpar, öğretmen onların hareketlerini sözcüklerle destekler: “Kanat, tüy, uçmak.” Ardından kısa ve somut biçimde açıklar: “Kuşların kanatları ve hafif tüyleri vardır. Kanatlarını çırparak uçarlar. Rüzgâr da bazen onlara yardım eder.” “Kuşlar nasıl uçabiliyor?” sorusuna çocukların tek sözcük, hareket ya da kısa cümleyle yanıt vermesine zaman tanır. Öğretmen “Bilginin Mucitleriyiz Biz… Drama zamanı gelince rolleri canlandırırız.” diyerek geçiş yapar. Her çocuğun kendi alanını bulmasını ister; “Kollarımız kimseye değmeden açılıyor.” kuralını gösterir. “Minik Serçeler Partide Uçuyor” dramasında kısa yönergeler verir ve her yönergeden sonra çocukların hareket etmesini bekler: “Dalında uyuyan serçe ol; küçül, uyu. Serçe uyandı; gözlerini aç. Kanatlarını yavaşça çırp. Karnın acıktı; yerde yiyecek ara. Bir solucan buldun; gaganda taşıyıp yuvana dön.” Çocuklar istedikleri hızda ve biçimde canlandırır; hareket etmek istemeyen çocuk, bulunduğu yerde parmaklarıyla kanat yapmayı seçebilir. “Karnın doydu. Şimdi kuşlar partisine uçuyoruz.” denildiğinde bilgisayardan kısa, hareketli bir müzik açılır. Çocuklar birbirine çarpmadan kanat çırpar, döner, çömelir ve dans eder. Müzik durunca herkes yuvası olan kendi yerine çömelir. Çemberde nefeslerini düzenleyen çocuklara “Serçe olunca ne hissettin?” ve “Kuş gibi uçsaydın nereye giderdin?” sorulur. Öğretmen her yanıtı kabul eder; konuşmak istemeyen çocuk seçtiği uçuş hareketini gösterir. Ardından “Kargalar ve Serçeler” oyunu açıklanır. Bir çocuk anne serçe, bir çocuk karga olmayı seçer; isteyen çocuk öğretmenin yanında oyunu izleyerek katılabilir. Diğerleri serçe yavrularıdır. Öğretmen, “Karga sadece yavaş yürür, kimseyi itmez ve hafifçe omzuna dokunur. Dokunulan serçe üzülmeden yuvaya uçar.” der ve örnekler. Anne serçe yavrularına yuvalarını gösterir; karga yaklaşınca yavrular kanat çırparak yuvaya döner. Kısa turun sonunda herkes yeniden oyuna katılır, roller değiştirilir. Öğretmen “Oyunda karga olunca ne hissettin? Oyunda serçe olunca ne hissettin? Oyunu eğlenceli buldun mu?” diye sorar. Öğretmen kanat çırpma hareketiyle masalara geçiş yaptırır. “Kuş gibi uçsaydın nereye giderdin? Bununla ilgili resim yapmak eğlenceli miydi?” diyerek resim kâğıdı ve boya kalemleriyle çocukların seçtikleri yere uçan kuş resmini yapmalarını ister. Çocuk resmine gökyüzü, yuva ya da istediği başka ayrıntıları eklemeyi seçer. Öğretmen “Kuşun nerede?” gibi kısa sorularla anlatımı destekler. Tamamlayan çocuk resmini arkadaşlarına gösterir; çalışmalar birlikte incelenir. Son bölümde öğretmen papağan örneğini göstererek “İpi kısa kısa kes, papağanın gövdesine yapıştır. Şönili kanadına koy.” der ve bir kez model olur. Makası güvenli tutmayı hatırlatır; kesmekte zorlanan çocuğa ipi sabitleyerek yardım eder, çocuk yapıştıracağı parçayı kendisi seçer. “Kuşlar nasıl çoğalır?” sorusuna “Kuşlar yumurtadan yavru çıkarır.” diyerek yaşa uygun yanıt verir. “Kuşların Kanatları”, “Kuşlar nasıl çoğalır?”, “Bil Bilelim İnceleyelim” ve “Papağanımız” çalışma kâğıtları çocuklarla yapılacaktır.