Öğretmen, bilgisayardan kısa ve neşeli bir müzik açmadan önce çocukları yarım ay biçiminde toplar ve “Bugün minik serçelerin nasıl uçtuğunu, yiyecek bulduğunu ve partiye nasıl gittiğini canlandıracağız.” der. “Siz hiç serçe gördünüz mü? Kuşlar nasıl uçabiliyor?” sorularını sorar; her çocuğun düşüncesini söylemesi için bekler. Ardından “Kollarımız kanat olsaydı nasıl açılırdı?” diyerek kollarını iki yana açma, yavaş-hızlı kanat çırpma ve yere güvenli biçimde çömelip yeniden doğrulma hareketlerini model olur. Çocuklar birbirlerine çarpmamak için kolları kadar boşluk bırakır.
Öğretmen, “Kuşların hafif tüyleri ve kanatları vardır. Kanatlarını çırpar, havayı iterler; rüzgâr da onlara yardım edebilir.” açıklamasını kısa ve somut biçimde yapar. “Rüzgâr güçlü olursa serçe hızlı mı, yavaş mı uçar? Neden?” diye sorar. Çocuklar önce yerlerinde kanat çırpar, sonra öğretmenin “hafif rüzgâr”, “güçlü rüzgâr” ve “rüzgâr durdu” sözlerine uygun hızda hareket eder. Öğretmen, kuşların yumurtadan çıktığını hatırlatır ve “Kuşlar nasıl çoğalır?” sorusuyla çocukların cevaplarını dinler.
“Bilginin Mucitleriyiz Biz. Okulumuzu çok severiz. Drama zamanı gelince rolleri canlandırırız.” sözleriyle çocukları geniş alana davet eder. “Minik Serçeler Partide Uçuyor” dramasında önce herkes uyuyan serçe olur. Öğretmen, “Dalında uyuyan küçük serçe uyandı; kanatlarını esnetti ve yavaşça uçtu.” der. Sonra iki-üç aşamalı yönergeler verir: “Karnın acıktı; alçaktan uç, etrafına bak ve solucan bulduğunu hayal et.” Çocuklar seçtikleri biçimde uçar, çömelir, hayali solucanı nazikçe gagalarında taşır ve yuvalarına döner. “Yolunda yüksek bir tepe olsaydı nasıl geçerdin?” sorusuyla farklı çözümler üretmelerini destekler.
“Artık karnın doydu; kuşlar partisine gidiyorsun.” yönergesiyle bilgisayardan hareketli müzik açılır. Çocuklar kanat çırpma, süzülme, dönme ya da yerinde ritim tutma hareketlerinden istediklerini seçerek dans eder. Müzik durunca herkes güvenli bir ‘yuva’ duruşunda donar. Öğretmen birkaç kez müziği başlatıp durdurarak dikkat ve beden kontrolünü destekler. Drama sonunda çocuklar oturur; “Serçe olurken ne hissettin? Parti bölümünde hangi hareketi seçtin?” sorularıyla duygu ve düşüncelerini paylaşır.
Öğretmen, “Zamanı gelince oyunlar oynar, eğleniriz biz.” diyerek “Kargalar ve Serçeler” oyununu açıklar. Bir çocuk anne serçe, bir çocuk karga, diğerleri yavru serçe olur; roller her turda değişir. Anne serçe yavrularını koruyacak biçimde kanatlarını açar, karga ise yalnızca hafifçe yaklaşarak yavruları yuvalarından çıkmaya davet eder; itmek, çekmek ve yakalamak yoktur. Yavrular öğretmenin belirlediği alanda kanat hareketleriyle başka yuvaya geçer. Karganın yanına gelen çocuk oyundan çıkmaz, bir sonraki turda yeni rol seçer. Oyun sonrasında “Oyunda karga olunca ne hissettin? Oyunda serçe olunca ne hissettin? Oyunu eğlenceli buldun mu?” soruları konuşulur.
Masalara geçiş için öğretmen aynı sınıf sözlerini söyler. “Kuş gibi uçsaydın nereye giderdin?” sorusunu yöneltir; çocuklar resim kâğıdı ve boya kalemleriyle uçmak istedikleri yeri resmeder. Öğretmen, “Önce gideceğin yeri çiz, sonra kendini kuş olarak ekle, istersen rüzgârı da göster.” diyerek iki-üç aşamalı yönerge verir. İsteyen çocuklar resimlerini anlatır; ürünler panoda sergilenir. Öğretmen değerlendirmede “Kanatların olsa nereye uçmak isterdin? Bununla ilgili resim yapmak eğlenceli miydi?” sorularını yeniden yöneltir.
Çalışma kâğıtları çocuklarla uygulanır: Öğretmen “Kuşların Kanatları”, “Kuşlar nasıl çoğalır?” ve “Bil Bilelim İnceleyelim” sayfalarını dağıtır, her sayfadaki yönergeyi örnek göstererek açıklar ve boya kalemleriyle çalışmaları için zaman verir. Ardından “Papağanımız” sayfası, makas, ip, şönil ve yapıştırıcı dağıtılır; çocuklar ipleri kısa parçalar hâlinde kesip papağanın gövdesine yapıştırır, şönille kanatlarını süsler. Makas ve yapıştırıcı kullanımında gerektiğinde bireysel destek verilir; tamamlanan çalışma kâğıtları çocuklarla birlikte incelenir.
