Renklerin Dansı / Mor Renk Deneyi

Öğretmen etkinlikten önce sınıfın farklı noktalarına mor karton parçaları yerleştirir; masaya yarısına kadar su doldurulmuş pet şişeyi, derin kabı, beyaz A4 kâğıtlarını ve kırmızı-mavi krapon kâğıtlarını hazırlar. Çocuklar yarım ay biçiminde oturduğunda öğretmen bir mor kartonu göstererek “Bakın, bugün sınıfımıza hangi renk gelmiş?” diye sorar. Her çocuğun kartonu işaret etmesine, “mor” demesine ya da öğretmeni tekrar etmesine zaman verir. “Mor patlıcanı gördünüz mü?” sorusuyla somut örnekleri dinler; doğru ya da farklı yanıtları “Mor rengi birlikte keşfedeceğiz.” diyerek kabul eder. Öğretmen pet şişeyi gösterip kısa ve tek basamaklı yönerge verir: “Önce bakıyoruz, sonra küçük kâğıtları şişeye atıyoruz.” Çocuklara kırmızı ve mavi krapon kâğıtlarından küçük parçalar dağıtır. Her çocuk sırasıyla bir kırmızı ya da bir mavi parçayı şişeye bırakır; kâğıdı parmaklarıyla koparmakta zorlanan çocuğa öğretmen kâğıdı tutarak destek olur. Kapağı yalnızca öğretmen kapatır. Şişe güvenli biçimde kapalıyken çocuklar sırayla iki elle kısa süre çalkalar. Öğretmen “Su şimdi neye benziyor? Kırmızı ve mavi buluşunca hangi renk oldu?” diyerek değişimi görünür kılar ve “Kırmızı ile mavi mor oldu.” cümlesini çocuklarla tekrar eder. Öğretmen morlaşan suyu derin kaba döker. Çocuklar ikili küçük gruplar hâlinde kabın yanına gelir. Her çocuk bir beyaz A4 kâğıdını öğretmenin modellediği gibi kenarından tutar, suya kısa süre değdirir ve çıkarır. Kâğıtların beyazdan mora dönüşmesini birlikte izlerler. Öğretmen “Önce beyazdı, şimdi mor oldu.” diyerek çocukların iki durumu söylemesini destekler. Çocuklar isterlerse kâğıdın tümünü ya da yalnızca bir köşesini suya değdirerek seçim yapar; hazırlanan mor kâğıtlar kurumak üzere düz bir alana bırakılır. Çocuklar yeniden boş alanda daire olur. Öğretmen “Başka ne renk var?” şarkısını önce kendisi söyler, çocuklar sözcükleri ve el hareketlerini tekrar eder: “Kırmızı domates, limon sarı; mor patlıcan, mavi deniz…” Şarkının tekrar eden bölümlerinde çocuklar yerlerinde yavaşça sallanır, mor dendiğinde ellerini başlarının üzerinde birleştirir. Hızlı ya da zorlayıcı hareket beklenmez; çocuklar oturarak el hareketleriyle de katılabilir. Şarkı sonunda öğretmen “Şarkıda mor olan neydi?” diye sorar. Öğretmen kırmızı, mavi, mor, yeşil ve turuncu balonları çocuklara gösterir; her çocuğa bir balon verir ya da balonu tutmak istemeyen çocuğun yanında durmasına izin verir. “Balonu iki elinle tut, ağzına götürme.” hatırlatmasını yapar. Önce herkes balonunun rengini söyler ya da gösterir. Ardından öğretmen iki çocuğu yan yana getirip “Kırmızı, mavi; kırmızı, mavi…” şeklinde yavaş bir sıra kurar. Eksik yerde durarak “Sırada hangi renk var?” diye sorar; uygun balonu olan çocuk arkadaşlarının yanına gelir. Çocuklar renk sırasını alkışla tekrar eder. Hazır olanlarla mor-mavi-mor-mavi örüntüsü denenir; zorlanan çocuk öğretmenle birlikte yalnızca iki balonu eşleştirir. Çemberde kısa bir paylaşım yapılır. Öğretmen “Bugün söylediğimiz şarkının adı neydi?”, “Çevremizde mor renkli neler var?”, “Hangi renkleri karıştırarak mor rengi elde ettik?”, “Mor rengin adı mor olmasaydı ne olurdu?”, “Örüntü nedir?” ve “Başka nelerle örüntü oluştururuz?” sorularını resim, balon ve şişeyi göstererek sorar. Çocukların tek sözcüklü yanıtları, işaret etmeleri ve arkadaşını dinlemeleri kabul edilir. Son olarak çalışma kâğıtları çocuklara dağıtılır. Öğretmen sekiz çekmeceli dolap resminde alttan başlayarak her çekmeceyi parmağıyla gösterir; çocuklar öğretmenle birlikte 1’den 8’e kadar sayar ve öğretmenin söylediği renkte çekmeceyi boyar: sarı, mavi, kırmızı, yeşil, pembe, mor, kahverengi, turuncu. Yönerge birer çekmece halinde verilir, çocuklar bitirdiklerinde dolabın üstüne istedikleri resmi çizer ve gerektiğinde öğretmen bireysel destek sağlar.