Sembolleri Takip Edelim

Öğretmen, günlük hayatta toplumsal alanlarda uymamız gereken kurallardan bahsedildiğini hatırlatır ve çocuklara bu kuralların neler olduğunu sorar. Çocukların cevapları alındıktan sonra kütüphane dışında sinema, tiyatro, konser, müze gibi farklı kurumlar olduğu belirtilir. Bu tür toplumsal yerlerde dikkat etmemiz gereken kurallar ve bu kuralları anlatan semboller olduğu söylenir. Bu sembollerin bizleri uyardığı ve kuralları hatırlatmak amacıyla konulduğu bilgisi verilir. Yiyecek içeceklerin tüketimi, telefon kullanımı, fotoğraf çekimi, yerlere çöp atma davranışlarının uygun olmadığını gösteren sembolleri bilmemiz gerektiği vurgulanır. Çocuklar öğretmeni dikkatli bir şekilde dinler ve mimikleriyle anladıklarını gösterir. Örnek semboller çocuklara gösterilir. Görsel semboller incelenir ve aralarında yazı, sayı olan sembolleri fark etmeleri sağlanır. Semboldeki görselin ne olduğunu tahmin etmeleri istenir. Ardından “Sembolleri Takip Edelim” şiiri çocuklarla birlikte söylenir: Kütüphanede hiç yemek yenir mi? Yenmez yenmez!! Sınıfta yerlere çöp atılır mı? Atılmaz atılmaz!! Kurallara uymalıyız Uymayanları uyarmalıyız Uymazsak kurallara Üzülürüz sonra Kuralları öğrenelim Her yerde rahat edelim Gittiğimiz yerlerde Öğretmen sınıfta çocukları birbirine değmeyecek şekilde dağıtır. Sözsüz hareketli müzik eşliğinde dans edilir. Müzik aralıklarla kapatılarak çocuklara “Zeynep dedi ki kuaför olalım” denir. Çocukların söylenenin taklidini yapmaları istenir. Sınıftaki çocukların isimleri kullanılarak “Yiğit dedi ki kedi olalım, Ayşe dedi ki doktor olalım vb.” oyun devam eder. Çocuklar yarı çember şeklinde oturur. Oyunumuzda kimleri canlandırdık sorusu sorulur ve tiyatronun insanları güldürüp düşündürdüğü ve hüzünlendirdiği söylenir. Öğretmen tiyatronun gülen ve ağlayan iki maske ile temsil edildiğini söyler ve çocukları iki gruba ayırır. Bir gruba gülen yüz maskesi, diğer gruba da ağlayan yüz maskeleri dağıtılır ve pastel boya ile istedikleri renklerde boyanır, fon kartonuna yapıştırılıp kenar çizgilerinden kesilir. Tamamlanan çalışmalar pipete zımbalanır ve çomak kuklası yapılır. Çocukların maskeleriyle karşılıklı oynamalarına rehberlik edilir. Çocuklara uygun olan bir tiyatro filmi akıllı tahtadan açılır ve hep birlikte izlenir. Tiyatro bittiğinde tiyatro isminin ne olacağı ve izledikleri hakkında konuşulur. Öğretmen sınıfa alçak ve yüksek kavramı ile ilgili resimler getirir (yüksek masa, alçak sandalye, dolap, ağaç resimleri vb). Çocuklara bu resimleri gösterir, resimlerle ilgili konuşulur. Sınıfta bulunan öğretmen sandalyesi ile çocuk sandalyesi yan yana konur, çocukların dikkati sandalyelere çekilir. Çocuklar ikişerli olarak gelip sandalyelere sırayla oturur. Çocuklar “Ece yüksekte, Can alçak sandalyede oturuyor” diye dönüt verirler. Öğretmen çamaşır iplerini sınıfın ortasına koyar. Çamaşır ipleri sınıf içinde biri yüksekte diğeri alçakta olacak şekilde asılır. İçerisinde çok sayıda çamaşır ve mandal bulunan çamaşır sepeti sınıfta uygun bir yere konur. Çocuklara bu çamaşırları iplere asacakları söylenir. Çocuklar verilen yönergelerle çamaşırları önce alçak ipe ardından yüksek ipe mandallarla tutturarak asmaya çalışırlar. Çocuklara hangi ipe çamaşırları daha kolay astıkları, hangi ipe çamaşırı asarken zorlandıkları sorulur ve nedenleri ile ilgili sohbet edilir. Daha sonra çocuklar iki gruba ayrılarak ipe mandal asma oyunu oynanır. Her iki grup müzik eşliğinde çamaşırları ipe mandallarla tutturmaya çalışırlar. Müzik durdurulur, çocuklar elindeki çamaşır ve mandalları bırakır. Her iki grubun astıkları çamaşırlar sayılır, en çok çamaşırı toplayan gruba bir yıldız kazandırılır. Etkinlik bitiminde grupların kazandığı yıldızlar sayılır. En çok toplayan grup oyunu kazanır. Kazanan takımdaki arkadaşlarını tebrik ederler. Canlılar kitabı 19. ve 20. sayfadaki çalışmalar yönergeler doğrultusunda tamamlanır.