4 Rakamını Tanıyorum

Öğretmen, 4 rakamı görselini çocuklara göstermeden elinde tutar ve çemberde merak uyandırır: “Elimde, bize bir miktarı anlatan bir işaret var. Sizce hangi rakam olabilir?” Çocukların tahminlerini yargılamadan dinler, ardından görseli gösterir. “Bu 4 rakamı. Bir şeyden dört tane olduğunu gösterebilir,” diyerek dört parmağını sırayla açar ve çocuklarla birlikte “bir, iki, üç, dört” diye sayar. Çocuklar önce havada parmaklarıyla 4 yapmayı, sonra öğretmenin havada yavaşça çizdiği 4 rakamının yönünü takip etmeyi dener. Öğretmen, 4’ün miktarı anlattığını vurgulamak için “Dört parmağımız var mı, birlikte sayalım,” der. Öğretmen çocukları üç-dört kişilik küçük gruplara ayırır ve her gruba sınıfta öğretmenin izin verdiği, güvenle taşınabilen nesnelerden dört tane bulma görevi verir. “Önce dört nesne seçin, sonra yan yana koyup her birine dokunarak sayın; en son kaç tane olduğunu söyleyin,” yönergesini verir. Gruplar sınıf nesnelerini seçer, birlikte sayar ve nesneleri yerine bırakır. Öğretmen her grubun yanına giderek “Bir taneyi atlamadan saydınız mı?”, “Dört olduğunu nasıl anladınız?” sorularıyla sayma sürecini destekler. Dört yerine az ya da çok nesne getiren gruba, nesnelere tek tek dokunarak yeniden sayması için zaman verir. Çocuklar oyun alanına geçmeden önce öğretmen “Şimdi vücudumuzla dört olacağız,” der. Her yönergeyi önce kendisi modelleyip çocuklara iki aşamalı görevler verir: “Dört kez zıpla, sonra dört kez el çırp.” Ardından “Dört adım yürü ve dur,” “Dört kez ‘heyyy’ de ya da istersen dört kez el salla” yönergeleriyle seçim hakkı tanır. Çocuklar birbirlerine çarpmayacak aralıklarla hareket eder; öğretmen saymayı yavaş ve ritmik biçimde sürdürür. Her hareketin sonunda hep birlikte dört parmak gösterilerek kaç kez yapıldığı kontrol edilir. Öğretmen 4 rakamı şarkısını mırıldanarak çocukları geniş bir çembere davet eder ve “4 rakamı şarkılı rondu”nu hareketlerle başlatır: “Benim bir adım var, bir de kuyruğum; tavşan değilim, balık değilim, kedi değilim; benim adım dörttür dört.” “Dört adım atalım, haydi bir, iki, üç, dört” bölümünde dört adım atılır; “Dörde kadar sayalım” bölümünde parmaklar açılarak sayılır. “Sallanalım, sallanalım; yaylanalım, yaylanalım” sözlerinde çocuklar kendi rahat hareketlerini seçer. “Sonra da bayılalım” bölümünde yere düşmek yerine güvenli biçimde yavaşça çömelip dinlenme pozu yapılır. Ront iki kez tekrarlanır; ikinci turda öğretmen bazı çocuklara saymayı başlatma fırsatı verir. Masalara geçildiğinde öğretmen 1, 2, 3 ve 4 rakamlarını karışık biçimde masaya yerleştirir ve her çocuğa bir pipet verir. “4 rakamlarını pipetle topluyorum oyununda pipetimizle sadece 4’ü bulacağız. Bulduğun 4’e pipetinle dokun, ‘Bu 4’ de ve onu masanın öğretmenin gösterdiği boş tarafına yavaşça it,” diyerek oyunu gösterir. Çocuklar ikili eş olur; biri 4’ü bulup pipetle taşırken diğeri rakamı dikkatle kontrol eder ve birlikte “bir, iki, üç, dört” diye sayar. Sonra roller değişir. Oyun yarışma olmadan, her çocuğun kendi hızında birkaç tur sürer. Öğretmen “Bu neden 4?”, “3 ile 4’ü nasıl ayırdın?” sorularıyla rakamın biçimine dikkat çeker; zorlanan çocuğa 4 görselini yeniden gösterip yan yana karşılaştırma yaptırır. Etkinlik sonunda çocuklar çembere gelir, pipetler toplanır ve öğretmen 4 rakamı görselini yeniden gösterir. “Bugün hangi rakamı tanıdık?”, “4 rakamından önce hangi rakamı öğrenmiştik?”, “Pipetle 4’leri toplamak sence zor muydu?” soruları çocukların düşünmesi için sorulur. Çocuklar ister sözle, ister parmaklarıyla 4 göstererek yanıt verir; öğretmen doğru sayma, rakamı tanıma ve akranıyla iş birliği çabalarını somut ifadelerle takdir eder. Son olarak öğretmen yaşa uygun çalışma kâğıtlarını dağıtır, çocuklardan kâğıttaki 4 rakamını ve dört nesneden oluşan grubu parmaklarıyla göstermelerini ister. Yönergeyi kısa cümlelerle tekrar eder, her çocuğun yanıtını gözlemler ve gerektiğinde 4 rakamı görseli ile yeniden modelleme yaparak destek verir. Çalışma kâğıtları çocuklarla yapılacaktır.