A sesini öğreniyorum / arıyorum

Öğretmen, “A” sesi ile başlayan görselleri çocukların görebileceği biçimde panoya yerleştirir; aslan görselli sarı A4 kâğıtlarını, pastel boyaları ve makasları kullanım sırasına göre hazırlar. Çocukları yarım ay düzenine davet eder ve “Bugün kulaklarımızla bir ses arayacağız. Beni dinleyin: a-a-aslan.” der. Ağzını belirgin biçimde açarak sesi kısa süreyle modeller. Çocuklar isterlerse öğretmeni taklit ederek “a” der, ellerini kulaklarına götürür veya yalnızca dinler. Ses hep birlikte yüksek, alçak ve fısıltılı biçimde birkaç kez çıkarılır; çocuklardan harfin biçimini öğrenmeleri değil, sözcüğün başındaki sesi fark etmeleri beklenir. Öğretmen panodaki görselleri sırayla gösterir. Önce kendisi “a-a-ayna” örneğini verir, sonra çocukların görselin adını söylemesine zaman tanır. Her doğru örnekte grup sözcüğü yavaşça tekrar eder ve başlangıçtaki “a” sesini uzatır. Çocuk zorlanırsa iki seçenek sunulur: “Bu aslan mı, ayakkabı mı?” Ardından “Sınıfımızda başka ‘a’ sesi ile başlayan neler var?”, “Sınıfımızda adı ‘a’ sesi ile başlayan arkadaşımız var mı?” ve “Çevremizde ‘a’ sesi ile başlayan neler var?” soruları yöneltilir. Her çocuğun konuşma zorunluluğu olmadan görsel göstererek veya arkadaşının söylediğini tekrar ederek katılmasına fırsat verilir. Daha sonra öğretmen “Düştüm Yola” şarkısını hareketlerle söyler. Şarkıyı kısa bölümlere ayırır; çocuklar her bölümden sonra sözleri ve hareketi tekrarlar: “Düştüm yola gidiyorum, gidiyorum yol bitmez. AAAAAAA, bir de ne göreyim? Ayakkabılarım tozlanmış; sili siliverdim. Ayakkabılarımın bağı çözülmüş; bağlayı bağlayıverdim. Karşımda kocaman bir ayna; süsleni süsleniverdim. Dayımın düğününe gelmişim; oynayı oynayıverdim. Evime gelmişim; uyuyu uyuyuverdim.” Çocuklar yürüme, ayakkabı silme, bağlama, aynaya bakma, oynama ve uyuma hareketlerini kendi bedenleriyle canlandırır. Öğretmen hareketleri yavaş ve görünür biçimde modelleyerek çarpışmayı önleyecek kişisel alan bırakır. Şarkının ardından “A sesi gelince aslan gibi sessizce çömelelim.” yönergesi verilir. Öğretmen panodan karışık görseller gösterir; adı “a” sesiyle başlayan görselde çocuklar çömelir, diğerlerinde ayakta bekler. Yarışma yapılmaz ve hata olduğunda “Bir kez daha yavaşça dinleyelim.” denilerek sözcük yeniden söylenir. Birkaç turdan sonra çocuklar derin nefes alıp masalara geçer. Öğretmen aslan görselli sarı A4 kâğıtlarını ve pastel boyaları dağıtır. “Bu a-a-aslanın yüzünü ve yelesini istediğin renklerle boyayabilirsin.” der. Çocuklar boyarken aslan sözcüğünün ilk sesi birlikte tekrar edilir. Boyama tamamlanınca makasın yalnızca masada ve kâğıt üzerinde kullanılacağı gösterilir. Öğretmen bir şeridi, çizgiyi izleyerek belirtilen noktada duracak biçimde kesmeyi yavaşça modeller. Makaslar çocuklara sırayla verilir; az sayıda geniş şerit kesilir. Desteğe ihtiyaç duyan çocuğun kâğıdı öğretmen tarafından tutulur veya kesme işlemi birlikte yapılır. Kesilen şeritler parmakla içe doğru kıvrılarak aslanın yelesi tamamlanır. Ürünler yarım ay alanında elde tutularak paylaşılır. İsteyen çocuk aslanını gösterip “A-a-aslan” der veya yalnızca öğretmenin söylediğini tekrarlar. Değerlendirmede “Panoda ‘a’ sesi ile başlayan hangi görseller vardı?”, “‘A’ sesi ile başlayan başka neler var?”, “Öğrendiğimiz şarkı hoşunuza gitti mi?” ve “Daha önce hiç aslan gördünüz mü?” soruları tek tek sorulur; yanıtlar jest, sözcük ya da kısa cümleyle kabul edilir. Son olarak öğretmenin önceden hazırladığı, tanıdık görseller içeren çalışma kâğıtları dağıtılır. Öğretmen “Resimlere bak, adını söyle; ‘a’ sesiyle başlayanı parmağınla göster ve istersen pastel boyayla boya.” yönergesini bir örnek üzerinde açıklar. Çalışma kâğıtları çocuklarla birlikte yapılır; görseller adlandırılır, gerektiğinde iki seçenek sunulur ve her çocuğa bireysel destek verilir.