Boş-dolu kavramını öğreniyorum

Öğretmen etkinlikten önce üç kovayı oyun alanında yan yana yerleştirir; birini suyla doldurur, ikisini boş bırakır. Oyuncak bardakları kovaların yakınına koyar. Kalemler, kuru boyalar ve çalışma sayfaları masalarda daha sonra kullanılmak üzere hazırdır. Çocuklar öğretmenin karşısında yarım ay biçiminde oturur. Öğretmen ellerini göstererek, “Bugün boş-dolu, sıcak-soğuk ve ıslak-kuru sözcüklerini bedenimizle, gözümüzle ve suyla keşfedeceğiz.” der. Kısa yönergeler verir: “Bana bak. Yap. Söyle.” Öğretmen “Beş Boş Şişe” parmak oyununu yavaşça modelleyerek başlatır. “Beş boş şişe sallandı sallandı” derken beş parmağını açar; “Bir boş şişe düştü eyvah yere!” derken ellerini birbirine hafifçe vurur. Çocuklar hareketleri öğretmenle birlikte tekrar eder. Dört, üç, iki ve bir şişeye geçerken öğretmen parmaklarını gösterir, çocukların yalnızca gördükleri parmak sayısını yapmalarına fırsat verir. “Oovvv hayır! Olamaz! Bu da düşecek, hayıııır!” bölümünde şaşkın yüz ifadesi yapar; çocuklar isterlerse aynı ifadeyi ve son alkışı tekrarlar. Öğretmen bir bardağı gösterip “İçinde su yoksa boş. İçinde su varsa dolu.” diyerek iki sözcüğü kısa cümlelerle pekiştirir. Çocuklar ayağa kalkar. Öğretmen, “Sıcak olunca ellerimizle yelpaze yaparız; soğuk olunca kollarımızla kendimize sarılırız.” der ve hareketleri gösterir. Çocuklar öğretmenin “Sıcak!” ve “Soğuk!” sözcüklerine uygun hareketi yapar. Ardından “Yağmur yağarsa ıslanırız; su değmemişse kuru oluruz.” açıklamasını yapar. Çocuklar yağmurda parmaklarını aşağı doğru oynatır, sonra kollarını sarılarak soğuk hareketini dener. Öğretmen “Yağmur yağdığında ne yaparsak ıslanmayız?” sorusunu sorar; tek sözcüklü ya da kısa cevapları kabul eder ve çocukların sözünü tamamlamaları için zaman tanır. Öğretmen “Ben, küçük kaplanım. Taştan taşa atlarım. Etkinliği duyunca, oyun alanına koşarım.” tekerlemesini ritimli söyler. Çocuklar tekerlemeyi tekrar ederek yürür ve kovaların çevresinde güvenli aralıkla durur. Öğretmen dolu kovayı, ardından boş kovaları gösterir: “Bu dolu. Bunlar boş. Suyu yavaş taşırız; bardak ağzı yukarı bakar.” der. Suyun sıcak olmadığını, yine de suya dikkatle dokunacaklarını açıklar. Su dökülürse herkesin durup bir adım geri çekileceğini söyler ve bu dur işaretini birlikte dener. Çocuklar ikili olarak sırayla oyuna katılır. Bir çocuk dolu kovadan bardağıyla su alıp seçtiği boş kovaya döker; eşi sıranın yanında bekler, sonra görev değiştirir. Öğretmen “Al, yürü, dök.” yönergesini her turdan önce tekrarlar ve gerektiğinde çocuğun eliyle bardağı güvenle tutmasına destek olur. Çocuklar iki boş kovaya su taşıdıkça seviyeleri gözlemler. Bu bir yarış değildir; her ikili kendi hızında çalışır ve arkadaşları “Yavaş taşı”, “Dolu kova”, “Boş kova” diyerek katılır. Suya dokunmak istemeyen çocuk, dolu ya da boş kovayı gösterme, bardağı arkadaşına uzatma veya seviyeyi söyleme rollerinden birini seçebilir. Bilgisayardan kısa bir müzik açılır; müzik durduğunda çocuklar bardaklarını bırakıp kovaların karşısında durur. Öğretmen tüm grubu kovaları incelemeye çağırır ve “Hangi kovada daha çok su birikti? Neden?” diye sorar. “Daha çok bardak taşıdık” gibi somut açıklamaları tekrar ederek destekler. Ardından çocuklarla kısa bir paylaşım yapar: “Parmak oyununu tekrar etmek ister misin?”, “Sınıfta içi boş olan bir şey söyler misin?”, “Sınıfta içi dolu olan bir şey söyler misin?” ve “Daha önce yağmurda ıslandın mı?” sorularını yöneltir. Her çocuğun cevap verme ya da yalnızca dinleme hakkı vardır. Çocuklar masalara geçtikten sonra çalışma kâğıtları dağıtılır; öğretmen önce boş ve dolu şişeleri gösterip çocuklardan dolu olanları saymalarını ve saydıkları kadar dik çizgi çizmelerini ister, ardından uygun hava durumu sembolünü boyama ve ıslak-kuru sayfasındaki yağmur damlalarını tamamlama yönergelerini birer birer modeller. Çocuklar kuru boyaları ve kalemleriyle çalışırken öğretmen gerektiğinde saymayı birlikte yapar, çizgi başlangıcını gösterir ve çalışma kâğıtlarının çocuklarla tamamlanmasını destekler.