Sevgi Dünyayı Sarar

Öğretmen etkinlikten önce üç kavanozu, pirinç, su ve etiketleri fen masasındaki çocukların görebileceği ancak izinsiz ulaşamayacağı bir yere hazırlar. Kırmızı fon kartonundan büyük bir kalp keser; çift renkli kalpleri eşleştirerek masaya koyar. Sanat köşesine kağıt tabak, fon kartonu, beyaz-kırmızı kağıt, boya kalemleri, makas, yapıştırıcı ve çift taraflı bant yerleştirir. Çocuklar karşılandığında “Bugün sevginin kalplere ve çevremize nasıl yansıdığını keşfedeceğiz.” der. Çocuklar öğretmenin “Ben küçük kaplanım, taştan taşa atlarım; yerimi bulunca otururum.” tekerlemesine hareket ederek eşlik eder ve yarım ay şeklinde oturur. Öğretmen, “Sevgi nedir? Sevildiğini nasıl anlarsın?” diye sorar; her çocuğun söz almasına zaman verir. “Sevgi; güzel söz söylemek, yardım etmek, nazik dokunmak ve canlılara özen göstermektir.” diyerek çocukların somut örneklerini tekrar eder. Öğretmen büyük kalbi gösterip “Bu, sevgi dolu bir kalp. Bir arkadaşımızı oyuna almamak, itmek ya da kırıcı konuşmak kalbi nasıl hissettirebilir?” diye sorar. Çocukların söylediği davranışları dinler; her örnekte kalbin bir bölümünü buruşturur. Kırıcı sözleri çocuklara tekrar ettirmez. Ardından “Kalbi onarmak için neler söyleyebilir, neler yapabiliriz?” sorusuyla özür dileme, yardım etme ve nazik konuşma önerilerini alır; her çözümde kalbi birlikte açar. “Kalp eski düz görünmese de sevgi, güvenin yeniden kurulmasına yardım eder.” açıklamasını yapar. Çocuklar masadaki bir çift renkli kalbi seçer, aynı renkteki eşi bulur ve bir kalbi kendine, diğerini arkadaşına takar. Eşler sırayla birbirine bir güzel söz söyler. Eşi hemen bulunmayan çocuklar öğretmenin desteğiyle üçlü oluşturabilir. Ardından açık alanda eşler, öğretmenin “Nazikçe yürü, dur, arkadaşına sevgi hareketi göster” yönergeleriyle çarpışmadan hareket eder; herkes kendi hızını seçer. Fen masasında öğretmen Masaru Emoto’nun sözlerin etkisini merak ederek pirinçle yaptığı gözlemlerden söz eder. “Bu kavanozlarda nelerin değişeceğini tahmin edeceğiz; sonucu bir ay boyunca gözlemleyerek anlayacağız.” der. Çocuklar üç kavanoza eşit pirinç ve su konulduğunu görür. Etiketler birlikte okunur: “Güzel sözler kavanozu”, “Kötü sözler kavanozu” ve “İlgisiz kavanoz”. Çocuklar güzel sözler kavanozuna “Seni seviyorum, harikasın.” gibi seçtikleri nazik sözleri söyler. Kırıcı sözleri söylemek yerine öğretmen, bu etiketin kalp kıran sözleri hatırlattığını belirtir; çocuklar bu kavanoza söz yöneltmez. İlgisiz kavanoza da hiçbir şey söylemezler. Kavanozlar sınıfın farklı güvenli köşelerine yerleştirilir; her gün kısa gözlem yapılacağı açıklanır. Masalara geçildiğinde öğretmen “Sevgi Günü Kutusu” için önce kağıt tabağın üzerine sevginin rengini resmetmeyi, sonra kırmızı veya beyaz kağıttan kalp kesip yapıştırmayı modeller. Çocuklar iki aşamalı yönergeyi izleyerek kendi kutularını oluşturur; makas kullanırken oturarak ve kendilerine doğru kesmeden çalışırlar. İsteyen çocuk kalp yerine sevgi gösteren bir insan, hayvan ya da bitki çizebilir. Öğretmen ince motor desteğe gereksinim duyan çocuklara kağıdı sabitleyerek yardım eder. Ürünler sırayla paylaşılır. Öğretmen değerlendirmede “Bugün neler yaptık/öğrendik?”, “En çok hangi etkinliği yaparken eğlendin? Neden?”, “Sevgi nedir?”, “İnsanlara, hayvanlara ve bitkilere neden sevgi göstermeliyiz?” sorularını yöneltir. Çocuklar ayrıca sevgi görmediklerinde ve gördüklerinde nasıl hissedebileceklerini söyler; öğretmen tüm yanıtları kabul edici bir dille dinler. Son olarak çalışma kâğıtları dağıtılır. Öğretmen kâğıttaki yönergeyi kısa cümlelerle açıklar, bir örneği parmağıyla gösterir ve çocuklardan sevgi gösteren davranışları uygun biçimde tamamlamalarını ister; gereksinim duyan çocuklara bireysel destek verilir.