Sınıf Kuralları ve Güvenli Ayrılma

Öğretmen etkinlikten önce bilgisayarda “Sınıf Kuralları” eğitsel videosunu ve “Yaşasın Okulumuz” şarkısının videosunu açılmaya hazır hâle getirir. Konuya ve 36-48 ay yaş düzeyine uygun çalışma kâğıtlarını hazırlar. Çocukları yarım ay biçiminde oturmaya davet eder ve “Bugün sınıfımızda kendimizi mutlu ve güvende hissetmek için neler yapabileceğimizi konuşacağız.” der. Çocuklara sırayla “Günaydın.” diyerek el sallar; çocukların sözel olarak ya da el sallayarak karşılık vermelerine fırsat tanır. “Sınıf Kuralları” eğitsel videosu kısa bölümler hâlinde izlenir. Öğretmen önemli bir davranış görüldüğünde videoyu durdurup “Çocuk ne yaptı?”, “Bu davranış arkadaşını nasıl etkiledi?” gibi tek ve kısa sorular sorar. Çocukların cevaplarını düzeltmeden dinler, ardından davranışı açık bir cümleyle modeller: “Sınıfta yürürüz.”, “Konuşanı dinleriz.”, “Oyuncağı kullandıktan sonra yerine koyarız.” Çocuklar her cümleyi bir hareketle tekrar eder; yürüme için iki yavaş adım atar, dinleme için ellerini dizlerine koyar, toplama için yerden bir şey alıp yerine bırakıyormuş gibi yapar. Videonun ardından öğretmen “Kural nedir?”, “Sizce sınıfımızdaki kurallar neler olabilir?” ve “Kurallar neden gereklidir?” sorularını yöneltir. Bu yaş grubunda cevap vermeyi kolaylaştırmak için iki somut seçenek sunar: “Sınıfta koşmak mı, yürümek mi daha güvenli?”, “Arkadaşımız konuşurken dinler miyiz, yüksek sesle konuşur muyuz?” Çocukların ifadelerini kısa cümlelere dönüştürür ve hep birlikte tekrar eder. Konuşmak istemeyen çocukların uygun davranışı hareketle göstermesine izin verir. Öğretmen bilgisayardan “Yaşasın Okulumuz” şarkısını açar. Çocuklar ister oturarak ister ayakta eşlik eder. “Şimdi okullu olduk, sınıfları doldurduk; sevinçliyiz hepimiz, yaşasın okulumuz.” bölümünde eller yukarı kaldırılır. Şarkı ikinci kez dinlenirken çocuklar sınıfta yavaş yürüme, durma ve öğretmeni dinleme hareketlerini yapar. Müzik durduğunda herkes bulunduğu yerde hareketsiz kalır; öğretmen “Sınıfta koşmadan hareket ettik ve birbirimize alan bıraktık.” diyerek davranışı pekiştirir. Oyun yarışma yapılmadan iki kez tekrarlanır. Çocuklar yeniden yarım ay biçiminde oturur. Öğretmen iki çocukla kısa modelleme yapar: Sabah karşılaşınca “Günaydın.”, ayrılırken “Hoşça kal.” denir. Bir şey isterken “Lütfen.” veya “Alabilir miyim?”, yardım alınca “Teşekkür ederim.” ifadeleri kullanılır. Ardından çocuklar ikili olur. Biri selam verir, diğeri karşılık verir; sonra roller değişir. İsteyen çocuk yalnızca el sallayabilir veya öğretmenle eşleşebilir. Öğretmen “Arkadaşımız hazır olduğunda konuşuyoruz ve nazik bir ses kullanıyoruz.” hatırlatmasını yapar. “Baş Parmağım” parmak oyunu yavaşça modellenir. Eller yumruk yapılır; adı söylenen parmak sırayla çıkarılır. Öğretmen “Baş parmağım, neredesin?”, çocuklar “Buradayım.” der. Ardından “Nasılsın efendim?”, “Teşekkür ederim.” sözleriyle parmaklar karşılaştırılır ve arkaya saklanır. Aynı uygulama işaret, orta, yüzük ve serçe parmakla sürdürülür. Parmaklarını tek tek hareket ettirmekte zorlanan çocuklar tüm elini açıp kapatabilir. Değerlendirmede öğretmen kaynak sorularını kısa ve anlaşılır biçimde sırayla sorar: “Kurallar neden gereklidir?”, “Okulda hangi kurallara uyarız?”, “Sabah ve akşam karşılaştığımız kişilere ne deriz?”, “Kurala uymayan bir arkadaşımıza nasıl nazikçe hatırlatırız?”, “Evde hangi kurallara uyarsınız?”, “Biri yardım ederse ne deriz?” ve “Bir şey isterken ne deriz?” Her çocuk bir soru seçerek sözle ya da hareketle cevap verir. Son olarak çalışma kâğıtları çocuklarla birlikte yapılır; öğretmen yaşa uygun yönergeyi açıklar ve gerektiğinde bireysel destek verir.